13-07-17

de stilte die om antwoorden vraagt

 

WP_20150530_15_33_36_Pro[1].jpg

 

totaalwerk blogfilosoof :

 http://fotofilosofie.skynetblogs.be tentoonstelling park Vredestoren EbenEmael tot juli 2018

http://hetvoortijdigtestament

een klein leeg boekje

zomaar in een hoekje

wachtend op invulling

antwoord op verstilling

zo ook in de kosmos

alleen onzichtbare stof bestond

toen 't kleine 't atoom uitvond

de eerste cel me vollediger schiep

niet alleen fysica-chemie, maar bio ME

de tijd vloog voorbij door niet te bestaan

soorten ontstonden, instinct regeerde

we werden meer verstand en inzicht

en blij

de gruwelen der geschiedenis

sloegen ons vaak terneer

de boosheid der leiders

de hebzucht van velen

waar kwamen ze nog vandaan ?

in biljoenen momenten werd uit werk

cultuur geboren

het meer mens willen worden

vele generaties gaven het al door

mondelinge goede raad

met sommige stukken uit of geschriften gebaat

voelen met wie omgaan

zoveel makkelijker lijkt

ondanks teveel verplichtingen

uit een andere tijd,

begeleid de mensheid en de mens

al heeft 'omgaan met' zijn grenzen

we zijn hier om te worden...

meer menZen.

octo

 

 

 

 

Dertig jaar agendanotities  De kern van de zaak

 

 

 

Een werk da ge geire doe

 

 

 

Een vraa om geire te zien

 

 

 

Dan kunde kindre mier kanze geive

 

 

 

Zen belangrijke dinge in t leive

 

 

 

D’er es nog veul mier te vertelle

 

 

 

Over ast ni lukt tusse elle

 

 

 

Khem dat allemoaal gedoan

 

 

 

En hoe dieper da ge graaft hoe heller

 

 

 

Hof het dus moh wa simpel

 

 

 

En doe af en toe zoe plezant as ne pimpel

 

 

 

Een goed humeur

 

 

 

Zelfs op de pot denk ik soms aan mn lot

 

 

 

En hoop dat niets weer iets goeds verbrodt

 

 

 

Wil niet zeuren eerder met ideeen leuren

 

 

 

En iets in jou willen laten gebeuren

 

 

 

Dat je even op kan beuren

 

 

 

Fris en monter en olijk op zoek naar

 

 

 

Stukjes nobele herseneik golven

 

 

 

Och wist ik maar wat met inkt hieronder nog te plakken

 

 

 

Soms kan je echt niet meer verder in het waarom zakken

 

 

 

Maar als je wil vertel ik het morgen in je oor

 

 

 

Maar nu heerlijk slapen

 

 

 

Want ik begin van mijn eigen te gapen

 

 

 

Het eenvoudigste dicht

 

 

 

heeft vaak een zwaar gewicht

 

 

 

te diep in mij  leeft

 

 

 

wat op de meest bewuste dagen

 

 

 

verplicht naar buiten komt in vlagen

 

 

 

bevrijd van gevangen kortzichtigheid

 

 

 

ontdek je een stukje eeuwigheid

 

 

 

al eeuwig zijn we aan t leven

 

 

 

en we zullen nog een tijdje doorgaan

 

 

 

voor we overgaan

 

 

 

dit moest ik nog schrijven

 

 

 

voor hen die nog na mij mogen blijven

 

 

 

want sterf ik morgen

 

 

 

moet er weer iemand anders zoeken

 

 

 

naar t geen je nooit volledig vindt in boeken

 

 

 

we kennen allen mensen

 

 

 

die van ’t goede in de mens houden

 

 

 

die de hebberigheid van anderen bovenhalen

 

 

 

die door hun werk anderen mogelijkheden bieden

 

 

 

die door hun beslissingen dood en vernieling zaaien

 

 

 

die van een goed boek houden

 

 

 

die wiens wereldbeeld op de geldmedia is gebouwd

 

 

 

die van uit hun eigen hun deel van ’t werk doen

 

 

 

die niet de geldzweep nodig hebben om te werken

 

 

 

die in vriendschap en liefde om anderen geven

 

 

 

die anderen dwingen zich aan hun pijn aan te passen

 

 

 

die zich verwonderen over al het goede

 

 

 

dat uit het oorspronkelijke groeien blijft

 

 

 

die het materieel te goed hebben

 

 

 

zodat de essentie hen meer en meer ontsnapt

 

 

 

die de geschiedenis bestuderen en antwoorden formuleren

 

 

 

die nooit sociaal ageren en hun groepsegoïsme cultiveren

 

 

 

die het geld dat ze verdienen weer in circulatie brengen

 

 

 

die hun rijkdom oppotten en speculeren in onzinnige en dodelijke dingen

 

 

 

die zouden willen leven maar daar toe de middelen niet hebben

 

 

 

die de middelen hebben en niet delen

 

 

 

die een systeem met meer rechtvaardigheid zouden kunnen regelen

 

 

 

die de barbarij van eeuwen helpen verlengen

 

 

 

 

 

 

 

beetje rijmen

 

 

 

-Wrederik de manaager zijn resultaten waren volgens de poenschepper te maaager

 

 

 

Hij heeft zijn conclusies getrokken en weer zijn er duizenden vertrokken

 

 

 

-Kwakkel de kikker is een flikker

 

 

 

Hij kwaakt dag en nacht, geen wijfje dat dat van hem verwacht

 

 

 

-the stars have thrown their images at the beach

ter inleiding Zoveelste Voorwoord :

 Veel van mijn schrijven stond de afgelopen 54 jaar van mijn bijna 60 jarig bestaan in dienst van het uitdragen van boodschappen, verklaringen, dichten, alternatieven en ook nog wel enkele kortverhalen om dit alles te illustreren.  Ook de werking van de geest doorheen de verhalen die de genetica probeert door te geven, is een fascinerend proces; door en over tijdsgrenzen heen, altijd weer opduikend in levens van mensen. 

 De samenleving en de socio-economische omstandigheden en politieke gevolgen, spelen hierbij natuurlijk in vele gevallen een remmende rol.  Vaak blijft men ook ter plaatse trappelen omdat eenieder de eigen lessen nog niet doorheeft. Voor mensen die nooit kwade bedoelingen hebben, is het al eens eerder een handicap dan een zegen van voor te velen tegelijk en eenieder goed te willen doen. 

 

 Vaak is men in heel het drama tussen het aanleren van ‘hoe meer wijs te worden’ een speelbal van de interacties van via positieve en negatieve emoties tot stand gekomen verhalen die de uitwisselingen tussen mensen nog dagelijks gebruiken om steeds meer situaties in het leven te roepen, waarbij je dank zij  mensen die je dan toch uiteindelijk niet liggen, veel over het leven bijleert.  E bestaan nu eenmaal mensen met al hun wensen, die soms wel degelijk niet met de jouwe gelijklopen van af een bepaald punt of van bij de aanvang af.  Een mens moet in het leven op zoek naar mensen met wie je het niet alleen over de oppervlakkige, praktische dingen des levens kunt hebben. Niet alleen over de kleine en grote gevolgen van iets kunnen praten; uitzichtloze oorlogen en sociale of  én familiale spanningen, eventuele tijdelijke oplossingen of alternatieven.  Indien je dar in slaagt door middel van studie, sociale actie of persoonlijke inzet voor mensen of hoe dan ook, dan ben je op weg om meer voldoening in je leven te proeven en uiteindelijk zal je eigen innerlijke communicatie, zoals je dat noemen kan, er op vooruitgaan.

 Als je dat op een sociaal economische en politieke manier met praktische en theoretische voorbeelden wil invullen, lees je best http://filosofischverzet.skynetblogs.be en de verkiezingsalternatieven op http://bloggen.be/conscience2008 

 Voorbeelden van gevoelsmatiger dingen via http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be  en één van zijn linken http://achjadeliefde.skynetblogs.be  

 voor wat de eerder theoretische maar de niet wiskundig filosofische kant betreft http://deblogfilosofen.skynetblogs.be  Voor de iet wat spirituele bedoelingen achter alles en hoe dat in zijn werk gaat http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be  en http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be  en voor poëzie één van de dichter blogs waarvan de linken op de andere blogs te vinden zijn http://octosfilo-poeziepaginas.skynetblogs.be/ 

 

 http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be/  http://users.skynet.be/octo/index.html

 

 

 

Schoolse herinneringen

 De eerste prof waaraan je, oh soms bizar of soms guitig spel van toevalligheden, terugdenkt, is de heer Steels van Engels.  Van bepaalde mensen die je pad zelfs zoveel uur per week kruisten, onthoudt je, merkwaardig genoeg de ene of de andere uitspraak, ook al is het iemand waarmee je maar een paar uur geconfronteerd geweest bent, zoals die Algerijnse ingenieur die je je friet mayonaise betaalde toen je vijftien of zo was en die je over je leven in België en zo vroeg.  Je had het dan over de drietaligheid van het land en zo en hij zei in ’t Frans “une langue c’est comme un fil de téléphone, ça aide à communiquer”, “ een taal is als een telefoondraad, het helpt gewoon de communicatie”.  Zo zaten wij dus aldaar in Tienen, Tir-le-Mont(monde) op bijna de taalgrens…’tirer’ ‘trekke’…hoe hard ik aan die wereld zou gaan trekken, ik had er nog weinig benul van.  Maar om dus op die leraar Engels terug te komen, hij was wel altijd in voor een lach, maar meestal zeer ernstig tot bezorgd kijkend.  Van hem onthoudt je dus dat hij teenagers de raad gaf om voor een meisje te kiezen dat zowat toch met de eigen intellectuele vermogens overeenkwam. Daar waren wij natuurlijk over verontwaardigd, al begrepen we er wel een deel logica van.  In teveel intellect bijeen, zat daar niet het risico in, dat indien je er té objectief en wiskundig mee omging, dat er dan teveel een zekere saaiheid om het hoekje te wachten lag…ach ja, maar dan aan de andere kant humor is van alle lagen van de bevolking en is een aparte afdeling van het IQ, dat daarvoor niet altijd hoog hoeft te zijn, zelfs honden zijn grappig, zonder het volledig te beseffen.  Lachen, voelen, de contrasten, de subjectiviteit, de tegenstellingen van de invalshoeken, konden ook immers voor creatieve situaties zorgen. Maar wat wist je al van het spel van aantrekking en afstoting ?  Feit is dat al die dingen die je blijft onthouden meestal een cruciale betekenis in je leven hebben.         In het geval van de Algerijnse ingenieur,  in de latere telematica (het woord bestond in 1970 nog niet) voorzag je in je carrière bij de telefoonmaatschappij al een hulpmiddel om de samenleving op een andere manier te beheren…want aan oorlog en het hebben van een inkomen had en heeft de wereldbevolking nog niks te zeggen eigenlijk ( zie http://bloggen.be/conscience2008  ).  In het geval van de leraar Engels, het belang van zich niet door het zware emotionele te laten leiden in de partnerkeuze bijvoorbeeld.

 

 

 

Herinneringen die daar filosofisch nauw bij aansluiten zijn die van de heer Stels, de biologie leraar en de heer V, fysica. Beide leraren hadden gemeen dat ze ons alleen de objectieve kant achter de schepping probeerden over brengen, zoals wanneer je een fiets uit mekaar zou vijzen en de onderdelen er van uitleggen, zonder je beschouwend af te vragen hoe iemand nu op het ontdekken van een wiel komt of wat nu eigenlijk de bedoeling van al die geologische tijdperken was, de planeet klaarmaken voor de biologie natuurlijk.  Vandaar dat ik strafstudie kreeg om een onnozel steentje tegen een groevewand te gooien, wat een klein watervalletje aan keitjes voor gevolg had. 

 

 

 

Dan die leraars die probeerden wat zin aan het geheel te geven, die mens van psychologie bijvoorbeeld, met zijn goede vragen op het mondelinge examen “zijn we diegenen die we denken te zijn” en zo meer.  Alle antwoorden wist hij zelf al evenmin vermoedde ik toen al en ging zelf op zoek naar oplossingen en verbanden waarvan ook de pastoor leraars godsdienst geen antwoorden op wisten…ook de dappere leek R. Degeest niet , een leraar die het aandurfde het over Theilard de Chardin te hebben, een eerste aanzet om tot een toenadering tussen wetenschap en spirituele zaken te komen.  Ook daar was ik mijn verder leven mee bezig http://deblogfilosofen.skynet.be  of http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be 

 

 

 

Aan een rechtsleer in dienst van het grootkapitaal en aan boekhouden in die zin, had ik heel weinig, wiskunde was ook niks voor mij…en dat op de duur, alhoewel je in talen heel goed was, kon je soms verplichten van een jaar over te doen…wat een slavernij.

 

 De cursus der werkelijkheid

 Het is belangrijk het werkelijke duidelijk te situeren, aan te voelen en te benoemen, zeker op het vlak van de exacte wetenschappen.  Wat bezielde, biologische wezens betreft, is dat een soort aanvoelen waarvoor je een zekere rijpheid moet hebben.  Er is, er zijn zijnsredenen voor elke vorm van zijn, mineraal, atoom, molecule, bio leven van iedere aard.  Zijn is de symbolische vertaling van hoe het met iemands wezen is gesteld.  In het geval van een jong hondje, is het moeilijk om af te leren van aan ander honden hun eten te zitten terwijl ze zelf nog hebben, in geval van de mens, voorbeelden genoeg in je eigen leven en dat van anderen, waarvan het samenlopen vaak een ongrijpbaar mysterie blijft.  Het zijn van een atoom bijvoorbeeld is te vergelijken met ons zijn.  We kunnen in onze kern ook in evenwicht zijn (neutron) of in  een +positie (proton) en al of niet reacties aangaand met de buitenwereld (-electronen).     Zo een dingen als hierboven omschreven zijn de natuurkundige en scheikundige werkelijkheid der dingen.  Volgens sommigen heeft dit alles geen zin en is het bioleven ook gewoon een robotachtig gegeven.  Maar wat is eigenlijk naast het doorgeven van het leven zelf en levenslessen (deze vaak op een dramatische manier)…de zin van het bestaan ? En wat is de dood dan ?  Als inleidende denkoefening misschien toch maar eerst het volgende van je kortverhalen doorgeven ?  “Er was dus toch leven na de dood” ?  Ergens te vinden op http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be   :   http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be/archive/2011/04/23...

 

Soms vraag ik me af of ik, indien ik het geweten had van al die oorlogen die er voor en na mijn geboorte geweest zijn of ik dan wel op de wereld had willen komen.  Idem dito met sommige persoonlijke ervaringen die nu eenmaal op je pad bleken te liggen.   Uitzoeken of alles in de zin van een soort dominosysteem op een bepaalde manier al vastligt en in welke mate een mens vrije wil heeft, is best een boeiende zaak.  Aan de hand van een historisch naslagwerk, ‘kroniek der Mensheid’ maakte ik ooit eens notities van hetgeen aan mijn leven collectief voorafging :  http://filosofischverzet.skynetblogs.be/archive/2009/01/24/van-grot-tot-mobilhome-1.html    http://filosofischverzet.skynetblogs.be/archive/2009/01/26/we-leerden-huizen-bouwen-schrijven-boeren-2.html

 

http://filosofischverzet.skynetblogs.be/archive/2009/01/27/geschiedenis-via-jaartallen-718-1984.html 

 

Wat is er nu fout en Hoe kan dat alles veranderen  ? : http://filosofischverzet.skynetblogs.be/archive/2008/11/13/door-de-ogen-van-een-nieuwgeborene.html  en andere bijdragen daar VOOR DE HONDERDEN COLUMNS VAN FILOSOFISCH VERZET

 

TUSSEN 2006 EN 2009 scrollen tot na het gedicht, het filmpje en de archieven en op de kleine blauwe linken tikken

 

Filosofisch Verzet is inmiddels zeven jaar later een community op Facebook geworden, over de 4000 likes, via de Facebook link van Octo Filo Verzet belandt U ook op de actuele benadering van wat er dagelijks in de wereld gebeurt,

 

verzameld blogwerk over alle menselijke domeinen vind U best via : http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

 

 

 

En wat ging er op het persoonlijke vlak aan mij voor af, voor ik geboren werd ?

 

Misschien enkele theatermonologen of kortverhalen  : http://blogkunstenaar.skynetblogs.be/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

24-10-16

overzicht blogs 'de blogfilosoof',boekdelen, linken

boekdelen : 

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/a-geloven-is-een-zoekt...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/b-filosofisch-verzet-1...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/b-filosofisch-verzet-2...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/b-filosofisch-verzet3/...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/c-gedichten-poems-rece...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/d-kortverhalen-recents...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/e-herinneringen-en-zo-...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/f-ach-ja-de-liefde-rec... deel A-K/LZ

 http://blogfilosoof.skynetblogs.be/g-filosofische-achterg...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/h-bijzondere-energieen...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/i-english-texts-most-r...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/j-theatermonologen/......

woord zoekt beeld  http://fotofilosofie.skynetblogs.be

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/overzicht-en-verwijzin...

overzicht blogs 'de blogfilosoof'  English ? http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be

newest ?  http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

de blog, ontstaansgeschiedenis 'het voortijdig testament'

social economical political alternatives :

http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

(vervolg van, continuation of 'filosofisch verzet' )

http://blogfilosoof.skynetblogs.be

(recentste verzamelblog)---vorige 2, deze :

 

verzamelbloggen : http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be

ontstaansgeschiedenis  :

http://filosofischverzet.skynetblogs.be/

                                           http://deblogfilosofen.skynetblogs.be/

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

          http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be en linken 

http://blogkunstenaar.skynetblogs.be/http://deblogkunstenaar.skynetblogs.be/  http://noemgodgewoonhetleven.skynetblogs.be/

 http://octosfilo-poeziepaginas.skynetblogs.be/

 http://blogkunsten.skynetblogs.be/

http://blogverzet.skynetblogs.be

     diepzinnig letterzetten                                   http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be/

http://bloggen.be/conscience2008 referendumblog

                                    http://closertothesoul.blogspot.be/

artblog                                       http://talespoemsessays.blogspot.be/

http://bloctaafblogartist.webs.com/ 

 filosofisch verzet and philosophical resistance op Facebook , YouTube and Vimeo and Daily Motion  : search via Google zoeken

  poetry on music thanks to Frank L. and a Medium Havare Film

:https://archive.org/details/Mediumhavare2010Walden

http://fotofilosofie.skynetblogs.be  google Facebook fotofilosofie

http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

  

oldest blog : http://users.skynet.be/octo 

nieuwste : zoek naar de fotofilosofie pagina op Facebook

Aanvulling  ter opzoeking :

Dichterlijke sferen en beelden :

http://snarenenwoorden.skynetblogs.be/  rangschikking per categorie, soort, aard van gedichten

http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be/ beeld en woord Octaaf

http://fotofilosofie.skynetblogs.be/ de blog samen met Thea S 

https://www.facebook.com/815199681944858/photos/a.8152003...  de facebookpagina, niet de blg

http://octosfilo-poeziepaginas.skynetblogs.be/

Kortverhalen :

http://lovinglifeanart.blogspot.be/ 

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be deel 4

Liefde en vriendschap

http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be

http://achjadeliefde.skynetblogs.be

Bijzondere energie

http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be/

Sociaal-Politiek-Economisch

http://filosofischverzet.skynetblogs.be http://blogverzet.skynetblogs.be vervolg in 't Engels : http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be......... 

http://voortijdigtestament.blogspot.be/   programma filosofisch verzet http://bloggen.be/philosophicalresistance/ unther construction see http://voortijdigtestament.blogspot.be/ and http://bloggen.be/conscience2008/ voteblog

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/ hoofdblog naast http://filosofischverzet.skynetblogs.be

Voor de spiritueel zoekende mens, vertrekkend van vroeger tijden tot nu

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

Voor filosofen

http://deblogfilosofen.skynetblogs.be  

Voor liefhebbers van autobiografie en kunst http://deblogkunstenaar.skynetblogs.be

http://blogfilosoof.skynetblogs.be    http://blogkunstenaar.skynetblogs.be

 

Voor anderstaligen, zie onder meer : http://talespoemsessays.blogspot.be http://bloctaafblogartist.webs.com   http://closertothesoul.blogspot.com  http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be......... 

Overkoepelend http://blogfilosoof.skynetblogs.be 

 http://blogfilosoof.skynetblogs.be  (recentste versies bijna zonder taalfouten, bewijs dat ik wel degelijk de auteur ben van deze 1418pagina's A4's) ook de actueelste blog http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be bevat een minimum aan typ, vertaal -of spelfouten)

-klik op de oorspronkelijke bloglinken  die hier bijna allen samenkomen zelf om de oorspronkelijke versie met foto's en video's en layout te hebben (ook groter lettertype)

-click on the names of the original links of the blogs that come together here to obtain the version with fotos and videos and original layout (and greater lettertype)

 

overkoepelende blog voor 24tal blogs/

blogroman ‘het voortijdig testament’ /

56 filosofische essays : zin & wereldbeeld

          http://filosofischverzet.skynetblogs.be   

 hoofdblog uitleg wereldleed              400 columns

vervolg filosofisch verzet in Engels : http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

stemblog programma & projektverkiezingen http://bloggen.be/conscience2008

http://snarenenwoorden.skynetblogs.be gedichten

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

artikels & linken voor spirituele zoekers

http://fotofilosofie.skynetblogs.be

woord Octaaf en beeld Thea

http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be

artikels & linken rond gevoelens

http://bloctaafblogartist.webs.com main translations

http://talespoemsessays.blogspot.be artblog based on writings

http://closertothesoul.blogspot.be               

http://closertothespirits.blogspot.be           

http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be.......         

http://7internationalblogs.skynetblogs.be

https://plus.google.com/+philosophicalresistanceblogfilos... 

or google blogfilosoof philosophicalresistance

totaalwerk op wikimedia : https://commons.wikimedia.org/wiki/Octaaf_coeckelberghs..... 

http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be     Program Filosofisch Verzet in English

overkoepelende blog 'blogfilosoof'

http://blogfilosoof.skynetblogs.be  continuation on http://hetvoortijdigtestament.skynetbogs.be 

het nieuwe schrijven (vervolg op het Voortijdig Testament) deze blog dus

27-03-14

nieuwste blog

 

 http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be

verzameld werk blogfilosoof

 

 

http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be/?ut... 

 

 

WP_20140304_001.jpg

algemeen overzicht blogs : https://about.me/octaaf_verzet

Veel op een rij

WP_20140224_006.jpg

1. wat te schrijven

 

"Schrijven of handelen, maar schrijven is handelen en wordt nog een aantal ontwikkelingen meer, wanneer het gelezen wordt. Je bent verwittigd. Deze woorden, zoals alle, weer een eeuwigheid en vanmorgen bezig met geboren worden en altijd aan een ander vervolg voorbereiden bij hun voorbereiding, geboorte en hun levensloop. Woorden, het eeuwige gezeldschap van mens en vogel...uitdrukking van evenwichten tussen tekort en teveel en alles wat naar beide kanten overheld. Teveel drinken, teveel  lezen, teveel houden van...alles tussen wanhoop en euforie dat ons bij tijd en wijlen tevreden maakt en ons toch van uit die tevredenheid liefst laat stijgen naar nog hogere lagen die ons dan weldadig gelukzalig, wijs en verlicht maken kunnen. Haast een lichamelijk gevoel dat spiritueel geworden is. Wat was er eerst, de kip of het ei, een voorbijgestreefd debat, het ei natuurlijk en daarvoor het gevecht tussen bestaan en niet willen bestaan, een strijd die ook wel bigbang wordt genoemd.

 

Ergens op een stip in tijd, die eenheid is, een ruimte willen innemen die nul benaderd, leidt tot ontploffing, straling, atoom, cel, mens, dood en straling met haar dan weer verrijkte of verarmde invloed op de levens van mensen...want onafgewerkte verhalen zetten zich door en de levenden, één met de doden, zoals tijd via verleden, heden en toekomst één is in het nu...gebruiken voortdurend hun al of niet begrepen verleden in het nu, zoals dit notebookje electriciteit nodig heeft.

 

 

 

Wie weet worden deze inzichten, in woorden vertaald ooit ergens een lichtpuntje bij de ene of andere lezer. Onderdeel van een gigantisch aanbod aan informatie ter voorbereiding van informatie en ontwikkeling van bewustzijn,  al willen woorden gewoon alleen maar estetisch zijn, eerder dan gebeurtenissen te blijven herkauwen.  Ook als je ze niet schrijft, blijven woorden praten in je hoofd, vaak worden ze gestuurd door een aantal lichamelijke noden of tekorten, soms gedreven door het zintuigelijke. De jonge vrouw die aan de overkant van het rond punt tegenover het speelplein van de peutertuin als betovert blijft staan bij het horen van het woord 'mamma' uit één van de jonge mondjes. Kent ze de schepper, schepster van dat woord of loopt ze al een tijdje rond met het zoete verlangen van zwanger te willen worden ?  Zou weer een nieuw boek kunnen worden, is er in het echte leven eigenlijk al één met personages van voor en na hen,ons, maar dan in een mix die op van die hele heldere momenten wel volmaakt lijkt, hoogten en laagten inbegrepen.

 

 

 

"Wat te schrijven over de menselijke vorm van zijn anno 2010, op deze eerste herfstdag, die volgens de weerkundige wetenschap een aantal andere nazomerdagen zal inluiden. Tevreden met de nachtrust van vannacht vanmorgen, behalve dan van de droomanalyse. Waren de alfagolven reeds weg, of was de droom niet eerder een toevallig samenraapsel van symbolen die niet onder een teveel aan  overbodige waarnemingen in de dag uitraakten ? Overbodige waarnemingen zijn een echte plaag in de samenleving. Uit het overaanbod van communicatie kunnen te weinigen echt selecteren wat er nu voor hen van belang is.  Te velen hebben overbodige waarnemingen nodig om hun leven een voor hun hopelijk tijdige, zinnige invulling te kunnen geven.  Ze hebben wereldsterren nodig en vergeten daarbij dat ze zelf kunnen zingen en voetballen en dat ze zelf in hele boeiende films zitten. Ze hebben duurbetaalde bisschoppen nodig om te kunnen geloven in het leven, soms pornosterren en roddels waarvan ze achtergronden niet begrijpen, maar boeiend, dat wel.  Ze hebben oppervlakkige nieuwsfeiten en bijna geen duiding nodig, ze stemmen tegen de eigen belangen, zo vol van eigenbelang als ze vaak zitten. Ze maken het gezond kritische deel van de bevolking tot een minderheid die dan maar de nare gevolgen van het oude systeem van aan democratie doen, moet ondergaan.  Ze willen wel veranderen, maar zitten vast in een aantal gewoonten en negatieve emoties vaak. Ze hebben onvoldoende uitzicht, vanwege onvoldoende inzicht en een pak onnodige levensangsten.

 

 

 

2. zijn of niet zijn, maar wat is zijn ?

 

 

 

Het begin der tijden heeft nooit bestaan. Tijd is eenheid.

 

We geven en nemen en laten onze sporen na.

 

Omstandigheden verschilden, we evolueerden...naar meer bewuste energie.

 

Ook als op een dag blijkt dat ons 'zijn' er niet meer is...en ons als hopelijk positie verrijkte straling verliet.

 

Terug naar de roots van biologsch leven, de straling.

 

 

 

Er zijn een aantal mogelijkheden als men over de essentie van het leven wil communiceren.

 

Ik kan jullie docu's over de schoonheid van het universum doorspelen.

 

Of foto's, muziek...of jullie aanmoedigen om jullie artistieke talenten te benutten, te studeren...samen onder mekaar onze negatieve emoties te overwinnen.

 

Ik kan alles vertalen, jullie naar m'n blogs en hun linken en die van anderen doorverwijzen.

 

Ik zou kunnen verhalen vertellen over de rol die we in het leven van anderen spelen.

 

Ik zou je kunnen uitnodigen om er over komen te praten of te mailen.

 

Ik zou video's kunnen posten met ingesproken inhoud.

 

De inspanning om het leven te begrijpen vertrekt echter voornamelijk van je eigen leven.

 

Tijdens onze levens evolueren we, gelijklopend aan onze graden van bewustzijn, kennis,ontmoetingen.

 

Eenieder moet zijn eigen ervaringen doorleven,interpreteren, er mee omgaan, ze delen met anderen.

 

Leren over wat het leven is.

 

 

 

Leven is niet zomaar iets dat per ongeluk gebeurde.

 

Het is iets helemaal spiritueels dat zich na een bigbang via straling in materie vertaalde.

 

Waarom was er een bigbang, waarschijnlijk in een reeks van bigbangs ?

 

Omdat iets dat dreigt kleiner of gelijk aan nul te worden de tendens tot ontploffen vertoont.

 

Symbolisch betekent dit dat iets zonder vorm niet kan bestaan.

 

Als iets zonder inhoud,vorm dreigt te vallen, betekenisloos wordt, gaat het in een andere energie over.

 

Wegens de druk om te evolueren is levensduurte van energie in een bepaalde vorm beperkt.

 

Of het nu om materie of biowereld of relaties gaat , basiswet van het bestaan is 'het zin hebben' , zin geven, onzin ompolen.

 

De weg van straling tot atoom, molecule en cel, organisme en onszelf; of van stam tot de samenlevingen van nu, alles zit voortdurend in evolutie.

 

In iedere episode zijn er wetten van aantrekkingskracht die een rol spelen in evolutie van bewustzijn op iedere schaal.

 

Alles heeft een kern in de micro-en macrowereld.

 

Universumstelsels, melkwegstelsels, sterrenstelsels, atomen en alle atomen die ons innerlijke vormen.

 

Een atoom heeft een protonpositie(+)en een neutronstand(+-),de omgevende electronen zijn - geladen.

 

Symbolisch betekent dit dat een atoom of een persoon kan reageren op de omgeving, atomen met ladingen, wij met gedachten, woorden, mimiek...allemaal vormen van complex samegestelde energie.

 

Er kan soms ook gekozen worden voor een houding van onverschillig evenwicht, niet reageren.(neutronpositie)

 

De filosofische vraag is, in hoeverre er keuzevrijheid is en hoe groot de rol van 'determinatie'  of vrijheid is.

 

Wat we ook doen, bijna altijd is het onlosmakelijk verbonden wet wat en wie er aan ons voorafging en hoe we daar zelf als niet geheel nieuwe mix aan karaktereigenschappen op reageerden.

 

 

 

Alles kan altijd logisch-wetenschappelijk verklaard worden...zin en symboliek ervan blijven niet minder boeiend.

 

 

 

Als we de wetenschap op die manier interpreteren krijgt alle gebeuren een zin en een doel.

 

Leven werd als het ware reeds in het verleden voorbereid met meer en meer bewustzijn als doel.

 

We hebben een keuze, ons intereseren voor wat vorsers, filosofen,schrijfers te vertellen hebben of niet.

 

We kunnen de hele dag computergames spelen of ons bezig houden met wat er  in de samenleving gaande is.

 

We kunnen proberen peilen naar hoe het gesteld is met de zielen van diegenen die we meer of minder kennen.

 

Waar we op lange termijn van gemakkelijk tot moeilijker, niet kunnen aan ontsnappen, zijn de onwaarheden die men ons vertelde of hetgeen we ons zelf  wijsmaakten. ZIn of onzin, that's the question.

 

 

 

translation : "to be or not to be, but what is 'to be' "?

 

 

 

The begining of time never existed.

 

We give and take and leave our traces.

 

Circumstances were always different, 'evolution' you know,... 'beiing' was, is, will always be one.

 

Even when on a sudden day it looks like 'being' isn't there any more.

 

Maybe it left us, hopefully, as enriched radiation. Back to the roorts of biological life.

 

 

 

There are a number of ways to express oneself if one wants to communicate about the essence of life.

 

I could pass you films about the beauty of the universe.

 

I could show you pictures, send you some music, encourage you to use your artistic skills, your talents, study... .

 

I could translate some texts I wrote so far, guide you to my main blogs and their links and those of others.

 

I could tell you stories the roles in life we play for others.

 

I could invite you to come and talk about it or to react by email.

 

I could post videos with spoken explanation, but the effort to understand starts in your own environment.

 

It would lead us to far, in time, as one grows older and one learns to deal with emotions, one gets wiser... .

 

In our own lifetime we evoluate, based on our levels of consciousness and knowledge and people we meet.

 

Everyone has their own experiences in life to interpretate and deal with, learn and share with others.

 

 

 

Life is not just something that happened by coincidence.

 

It is something completely spiritual that translated itself in to matter starting from the radiation after a bigbang.

 

Why was there a bigbang, probably in a cycle of bigbangs ?

 

Because something that tends to become smaller or equal than zero tends to explote.

 

Symbolically (spiritually) this means that something without a form cannot exist.

 

When something tends to become meaningless, it disapears in to another form of energy.

 

Because of the growing pressure to evoluate, it's lifetime is limited.

 

Whether a social or an individual relationship, that basic law of 'making sense' controls all evolution.

 

The road from radiation to atom, molecule,cell, organisms...to us or from tribe to modern society...breads evolution.

 

In each episode their are laws of attraction that play their part in the game of growing consciousness.

 

Everything has a core in the micro and macro world. Galaxies, milky ways, stars, atoms...our own inner.

 

An atom has a proton (+) and neutron position (+-), the surrounding electrons are -

 

Symbolically this means that an atom or even a person can react or not, atoms with energy, we in words,mimicry...

 

or one can take an observatorish attitude...opting for a kind of indifferent balance.

 

Whatever we do always depends of what came in to existence before us.

 

Philosophically the question is : in how far are we free to choose and in how far are we determined by what and who ?

 

It might be a question over the border of those who lived and those who live.

 

One can interpretate something logically-scientifically or (and) symbolically.

 

 

 

If one considers science in this way, it not only tells us a scientific story, but one with a purpose.

 

Every life once lived, was preparated to become in to beiing aware of more and more.

 

We have a choice, taking an interest in what philosohers, writers...scientists said and say or not.

 

We can decide to play computergames all day and taking no intrest in what is goiing on in society.

 

We can chose to live without taking a real intrest in the souls of the ones we love or happen to know.

 

What we can not escape from is the untruth we believe in, because we were told so or because we made our selves believe in.  Sense or non sense, that's the question.

 

 

 

 

 

3. Boodschap van de planeet Krito  (fiction, ter illustratie sociaal economisch politieke aspecten)

 

Onderstaand interview kwam tot stand dank zij enkele mensen werkzaam in

 

een aantal observatoria. Vanaf 24 juni 2010 kwamen daar een aantal signalen met het verzoek om dialoog toe.Tot iedereens verbazing was de vraag om communicatie duidelijk verstaanbaar en bovendien in het Nederlands.

 

Daarom werd professor Gust Aerts uit Leuven aangeduid om de dialoog te beantwoorden.   De wetenschappers lieten de politieke, economische en

 

militaire leiders en de media op verzoek van de contactzoekers voorlopig

 

buiten het gebeuren.

 

Een stem die zich voorstelde als KritaKrokus uit Krito

 

de hoofdverantwoordelijke voor het ministerie van interplanetaire betrekkingen,

 

herhaalde eerst bij wijze van inleiding en test zijn inleidende groet :

 

Krita: “Aan alle mensen van goede wil, begaan met een menselijke leefwereld voor allen, aan jullie allen, aardbewoners :

 

Groeten uit Krito Al vele milijaren volgen we jullie wereldse doen en laten, bestudeerden jullie culturen en talen, maar tot nog toe zijn we er niet in geslaagd van contact met jullie te leggen.    Het gejuich dat U op de achtergrond hoort, zijn mijn medewerkers wiens geestdrift nu interplanetair uitdeint. (pauze). Eerst waren we van plan enkele satelietzenders te hacken en ons tot de totale wereldbevolking zelf te richten, maar die optie hebben we laten vallen in overleg met onze historici die jullie geschiedenis hebben bestudeerd.

 

Wees gerust, we kunnen jullie nog niet bezoeken de volgend 200 aardjaren

 

, maar dat zouden jullie leiders toch niet geloven en jullie zouden in opdracht van jullie militair industriëel complex al meteen beginnen met een aantal kernwapens en dergelijke bij te maken.   We richten ons nu tot jullie in het Nederlands om geen ongepast chauvinisme in de landen met de grotere taalgroepen uit te lokken en omdat één van jullie landen waar het Nederlands gesproken wordt,als hoofdstad Brussel heeft, niet onverdiend nadat dat land door de eeuwen heen van uit het merendeel van de andere Europese landen aangevallen werd. Als ontwikkelde culturele wezens, is die symboolwaarde ons niet ontgaan van op Krito.

 

Dit is onze kernboodschap aan jullie : Jullie bevinden jullie op een mijlpaal in jullie ontwikkeling, de keuze waarvoor jullie staan lijkt ons heel duidelijk : ofwel blijven jullie nog decenia ter plaatse trapellen én ook achteruitgaan ofwel kiezen jullie resoluut voor een totaal andere aanpak van jullie samenlevingsbeheer. Ondanks jullie technologische ontwikkeling slagen jullie er niet in van op een ecologoisch verantwoorde manier datgene te produceren wat jullie menselijkerwijze nodig hebben en het vervolgens op een sociale manier te verdelen. Integendeel, jullie systeem draait rond het steeds meer produceren vanuit de superwinstmotieven van een kleine groep speculanten.

 

Niet te geloven, maar met een gigantisch poduktieapparaat leven jullie al zo onder de voordurende bedreiging van ineenstorting van jullie economisch systeem, met steeds maar weer werkeloosheid en economische en militaire strijd tot gevolg. Bovendien zijn jullie door jullie systeem verplicht van tegen een hels tempo te produceren met steeds minder mensen, terwijl jullie talrijk genoeg zijn. Merkwaardig ook dat jullie het leven voornamelijk beleven van uit het idee dat het uitsluitend in het teken van produktie en consumptie zou moeten staan. Onderwijs, cultuur en levenbeschouwing...daar hebben jullie in verhouding weinig tijd en middelen voor over...voor ons een overduidelijk teken dat jullie nog veel werk hebben aan die 'winkel' van jullie, zoals jullie dat zeggen. We hebben, in alle bescheidenheid ,een aantal dingen op een rijtje gezet, waarvan jullie werk zouden moeten maken. Jullie hoeven nog niet over te stappen naar het samenlevingsbeheer dat wij hier kennen, objectief gezien zouden jullie dat wel aankunnen maar subjectief gezien ligt ons systeem hier nog niet zo in jullie aard. Wat jullie dus al wel zouden kunnen doen is zorgen dat jullie overheden op internationaal vlak zouden overeenkomen om :

 

-voor hetzelfde werk hetzelfde loon uit te betalen

 

-alle mogelijke vormen van speculatie uit jullie economie te bannen

 

-één internationaal sociale zekerheidssysteem voor meer welzijn te ontwerpen

 

-een onmiddelijke reconversie van de wapenindustrie te beginnen

 

-de militaire conflikten onmiddellijk stop te zetten

 

-een plan voor degelijke ontwikkelingshulp uit te voeren

 

-een eenvoudig en rechtvaardig belastingssysteem in te voeren

 

-wat jullie 'geld' noemen en 'banken' onder strikte voorwaarden te organiseren

 

-per grote economische sector één wereldwijde groep te maken om die moordende concurrentie waaronder jullie gebukt gaan te niet te doen

 

-de media door structurele maatregelen uit het winstdenken halen.

 

Tot daar de kern van onze boodschap aan jullie”.

 

Het interview kon nu beginnen. De kleine groep wetenschappers hadden besloten de wereld van instanties en media niet te alarmeren en van uit eigen naam te reageren. Gust Aerts : “Hallo en welkom midden onze groep van wetenschappers op de verre aarde en bedankt voor de goede raad. Inderdaad, heel velen proberen hier tegen de irrationele en onmenselijke logica van ons samenlevingsbeheer in te gaan, er wordt aan gewerkt, geholpen door de tegenstellingen die het systeem zelf voor meer en meer mensen aan het licht brengt, al zijn we op onze hoede om niet te euforisch te worden bij het boeken van kleine suksessen. Vermits jullie alles van ons lijken te weten, stel ik voor dat we jullie een interview afnemen om meer van jullie manier van organiseren op te steken. Hoe zit jullie samenlevingsbeheer in mekaar ?

 

(wordt desgevallend op aandringen van aardlingen vervolgd)

 

ondertussen op aarde :

 

-link van de dag :  http://bloggen.be/conscience2008 

 

plusminus 500 columns  http://filosofischverzet.skynetblogs.be :

 

 

 

 

 

 

 

 

 

het leven op de planeet Krito

 

 

 

Onze planeet bestaat uit een viertal grote continenten. Eén heeft een beetje de vorm van een ijsvogel, een tweede juist daaronder, lijkt een beetje op een Indiaanse die over          het tweede grootste continent tuurt, dat dan weer meer een beetje van een reusachtige walvis in beweging heeft.   Het grootste continent heeft grosso modo wat weg van een hele grote pauw die wat eetbaars opde grond lijkt te pikken. Hier en daar wat grote en kleine eilanden die als wolken tussen de wateren rond de continenten lijken te zweven.

 

 

 

Klimaatgordels en poolkappen komen goed overeen met jullie klimaatszones, al lopen de tijdzones wat uiteen omdat onze afmetingen en deze van onze, ook gele ster wat groter zijn. Geschiedkundig hebben we ook een heel deel negatieve gebeurtenissen achter de rug, kinderziekten waaruit we versterkt gekomen zijn.

 

 

 

 

 

 

 

Momenteel hebben we een technocratisch samenlevingsbeheer, waarbij alle groepen van eigenaren en producenten, zowel de overheidsorganisaties als de kleine als middelgrote en grote ondernemingen betrokken zijn.                                               Private mastodontondernemingen zoals in jullie fase van imperialistische conkurrentiestrijd, bestaan bij ons al lang niet meer en zijn overheidsbezit. Het principe van produceren om maximumwinsten binnen te halen, werd door ons systeem geneutraliseerd.  Iedere zelfstandige of werknemer behoort op Krito tot één of meerdere projekten waar hij of zij, werkzaam is...oh ja, wij op Krito hebben ook twee polariteiten aan wezens, ook onder onze dierensoorten is tweeslachtigheid een zeldzaamheid.

 

 

 

We overwegen van onze betaalmiddel, het geld op een dag geleidelijk beginnen af te schaffen, maar tot nog toe, op een niet speculatieve manier als ruilmiddel en administratief middel gebruikt, vormt het nog een bruikbaar bindmiddel om iedereen er toe aan te zetten van toch zijn steen aan de samenleving bij te dragen. Toch hebben de begrippen 'loon' en 'handel' een andere inhoud dan bij jullie Aardlingen.                

 

 

 

 

 

 

 

De berekening van een loon, gebeurt totaal anders. Neem nu het project Telematica.      Het hoofdmanagment van dit project berekent op een ruime basis hoeveel een jaarlijks abonnement op alle mogelijke diensten per Kritoäan  kost...dit bedrag wordt gewoon afgetrokken van het  loon dat iedereen krijgt in welk projekt hij ook werkt.                  Tot de werknemers van het projekt Telematika behoren niet alleen de werknemers van de nationale telecombedrijven die de grote infrastructuur voor alle internationale telecombedrijven beheren en bezitten, maar ook de werknemers van tal van kleine en middelgrote privébedrijven wiens eigenaars aldus eigenlijk geen lonen hoeven te betalen aan hun werknemers en bovenop hun wedde voor hun beheerscapaciteiten een surplus tot maximum 20% van het gewone gangbare loon krijgen, wat voor alle lonen met een grote graad van verantwoordelijkheid is ingebouwd trouwens. De handelaren van weleer krijgen voor hun distributie -of onderhoudsfunktie op het gewone loon dat eenieder krijgt een 5% bonus en alle prijzen, zowel als de lonen, zijn voor de hele planeet gestandardiseerd.  Alle andere kosten zijn recupereerbaar, niemand buiten de  overheid op Krito heeft eigenlijk nog 'loonlasten' te verrekenen en alle grondstoffen zijn ook gemeenschappelijke eigendom.  Ook boeren krijgen een loon van de overheid en bonussen als ze de produktienormen halen. 

 

 

 

 

 

 

 

Wij hadden, net als jullie met zovele absurde situaties rond oorlog, armoede, werkloosheid, vervuiling enz... af te rekenen, dat meer en meer Kritoänen een andere vorm van democratie gingen eisen.  Ze wilden zelf een aan de evolutie van de samenleving aangepaste vorm van samenlevingsbeheer kiezen, zelf de grootste lijnen van de projektprograam's verkiezen en nadien de dirigenten daarvan op projektlijsten aanduiden. De oude politieke partijen waren op de duur wel verplicht van zich qua partijwerking te beperken tot het plaatsen van kandidaten op de projektlijsten.

 

 

 

In de allereerste programma -en projektverkiezingen, stonden de volgende eisen die men bij de eerste internationale verkiezingen goed-of afkeuren kon : ze komen overeen met de eisen die we ook op sommige 'blogs' op jullie internet vonden, de http://bloggen.be/conscience2008 blog bijvoorbeeld

 

 

 

 

 

 

 

Cooperatieve Democratie

 

 

 

Je hebt de burgerlijke democratie en de indeling daarvan in partijen die één of andere bevolkingslaag (-lagen) steunen, dit binnen een economisch systeem dat op de vrije markteconomie is gesteund, maar in feite alleen in beperkte mate vrij is, daar de controle over het merendeel van de geldstromen gewoon in handen is van een elite in de industriele en financiele wereld, gesteund door de elite van de nationale staten en internationale samenwerkingsverbanden. In die wereld van coalities maken en beslissingen nemen en oppositie voren en qua verworvenheden achteruit of stap voor stap vooruit gaan, kan, het, rekening houdend met de situatie in een bepaald land, voordelig zijn van bepaalde linkse krachten links van het centrum te steunen.      De meest linkse krachten ondervinden en overwinnen soms de moeilijkheid om in electorale tijden samen op te komen. In de sociale strijd vinden ze mekaar meestal wel, maar om de eerste gemeente -of parlementszetels binnen te halen, speelt het spel van ideologische strekkingen binnen links en persoonlijke ego's ook wel mee.

 

 

 

 

 

 

 

Rekening houdend met het feit dat er zowel links als rechts een versplintering is, maar vooral rekening houden met het feit welke mogelijkheden de moderne telecommunicatiemiddelen bieden, kunnen we misschien net als de cooperaties in sommige bedrijven, ook de burgerlijke democratie, die op wereldvlak zoveel armoede en oorlog niet kan stoppen en op de ene plaats bijvoorbeeld een massaal toeristisch aanbod heeft, maar geen klanten wegens de crisis; vervangbaarder gaan maken voor meer cooperatieve democratie, wat betekent van eerst voor een programma mogen te stemmen en dan op de uitvoerders ervan op projectlijsten. Het lijkt revolutionair, maar niet in de zin van dat alles dan maar genationaliseerd moet worden; eerder geinternationaliseerd en niet alleen bepaalde grote economische sectoren!  Het grootkapitaal zoekt altijd middelen om beperkingen te omzeilen, daar zal moeten komaf mee gemaakt worden. Cooperatieve bedrijven kunnen ook zonder gesel van mensen die anonieme aandeelhouders van een bedrijf zijn om te efficient te produceren.  Het is een nieuwsoortig kultuur die zich aan het ontwikkelen is, getuige de volgende link.  Doch de hoofdreden om tot cooperatieve democratie over te gaan, is het feit dat er dringend een halt moet komen aan de militaire productie die in 2011, wereldwijd 17miljard dollar bedroeg. Daarnaast moet er ook internationale loonafspraken worden gemaakt, dezelfde verdiensten om een auto in India als in Belgie te maken, hetzelfde uurloon voor de Poolse zowel als voor de Belgische chauffeur...dit lost het immigratieprobleem pas op. Bovendien moeten een aantal concurrentievervalsende factoren ook worden geneutraliseerd, door middel van een standardisering van de sociale zekerheid naar boven toe en een gestandardiseerde vereenvoudigde inning van belastingen. Daarnaast een aantal ontwikkelings -en ecologische doelen vooropstellen en we zijn op de goeie weg. Met te blijven diskusieren over wie, waar op welke lijst binnen de burgerlijke democratie opkomen, heeft geen zin; iedereen doet zijn ding maar, maar een eenheidsinitiatief rond de sterkste groep ware altijd aan te raden, als organisaties daarnaast apart blijven bestaan, kan lukken...maar in aktie is er best eenheid, ook al is dat dan binnen burgerlijke democratische krijtlijnen...wat voorlopig nog niet anders kan, gezien het bewustzijn van de meerderheid en de klasseverhoudingen en de noodzaak indien het tot situaties van extreme armoede moest komen in de westerse wereld, van niet in de val van het door de burgerij uitlokken van een burgeroorlog te lopen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4. Zo'n tien jaar geleden schreef ik de volgende zinnen :

 

 

 

Zo'n tien, twaalf jaar geleden schreef ik de volgende zinnen :

 

"Er zal vrede komen in het hart van diegene(n) met een eerlijke ziel. Behoedt de wereld van vernietiging en leidt de mensen naar betere levens. Vergeet nooit dat de wereld onverdeelbaar is. Er is maar één leven en één wereld, neem je verantwoordeljkheid en leef zo intens mogelijk. Wees licht om te kunnen gidsen. Ga naar de mensen toe en spreek over toekomstige vreugden. Jouw plaats zal zijn waar jij je vrij zult voelen. Leg hun het verschil tussen de materiële wereld en de spirituele materie uit. De waarheid is eenvoudig. Ze verbergt zich in het verleden, leeft in het heden en heeft de toekomst nodig. Waarom vindt men zo weinig vreugde tussen veel mensen ? Mensen verwonderen zich niet genoeg over wie ze eigenlijk zijn en over wat het leven dat ze leiden eigenlijk betekent. Ze zouden meer filosoof dan materialist moeten zijn, ze zouden zich de vraag moeten stellen waarom ze in een wereld van rijkdom en armoede, oorlog en vrede, stress op het werk en werkeloosheid leven. Maar er zijn andere redenen voor het gebrek aan vreugde...redenen waarover men nog niet kan schrijven en redenen waarover niemand kan schrijven."

 

 

 

5. Er was dus toch leven na de dood

 

 

 

Een poging om via een fiktief kortverhaal in deze 'Allerheiligensfeer' het doodgaan eens literair in de bloemetjes te zetten

 

 

 

Het leven van elke dag is een aanvullende bron van inspiratie op alles aan theorie en praktijk waar ik al in elke literaire vorm over schreef.

 

Ik kon ophouden met schrijven en het aan me laten voorbijgaan tot ik het waarom ervan binnen enkele jaren beter snappen zou ...of ik kon er dagelijks een verslag over uitbrengen. Ik dacht na over de struktuur van m’n dag en bladerde in m’n werken en m’n verschillende soorten inspiratiemappen met ideëen en boekbesprekingen en sorteerde m’n opnames van TV-momenten en krantenartikels en boeken die ik om hun blijvende waarde de moeite vond.

 

Opdat een eventuele lezer dit zou kunnen volgen moest ik hem of haar eerst een aantal filosofische levenshoudingen overbrengen.

 

Hoe dit aan te pakken ?

 

Deze levenswijsheden waren deels het resultaat van een kritische studie van de bestaande levenshoudingen en deels gebaseerd op mijn eigen praktische ervaringen temidden allerlei personages die eigenlijk iedereens levenswereld bevolken.

 

We hebben ze bijna allemaal wel; famillie, partners, werkgenoten, vakbondsgenoten, partijgenoten, hobbygenoten, vrienden… .

 

Van al het gebrainstorm in m’n hoofd, vreesde ik even over te koken, als leek nog verder op mijn stoel blijven zitten wachten tot er iets daagde, gevaarlijk aan een ontoelatbare grens te raken.

 

Ik ging buiten in een door de elementen aangetaste houten buitenstoel zitten bekomen.

 

Ik strompelde terug binnen. Als symbolisch sloot ik de deur. Er knakte iets in me en ik sloot m’n ogen hier op aarde voor de laatste maal. Onverwacht afscheid, waar ik al zo dikwijls over had gefilosofeerd. Enkele van de dingen die ik me had voorgesteld, werden werkelijk.

 

De ervaring zelf was toch heel anders en een beetje te vergelijken met de ervaring die ik eens tijdens de crematie van een oude werkcollega van me had beleefd :

 

Eerst trok er een soort magnetisme door m'n lichaam beginnend van aan m'n voeten, net alsof het uit de grond kwam. Toen dat m’n hart passeerde vreesde ik echt van ‘oei’, het gaat goed fout met me.

 

Maar nee, het magnetisme versnelde z’n snelheid en éénmaal in m'n hoofd werd het een zichtbare driehoekige pyramide-achtige 'lichtdimensie'. Deze vorm geelachtig licht versnelde en zoefde zoals een fiktie-ruimteschip weg in de eindeloze donkere en verlichte ruimten van de... makrokosmos ?

 

Of was het de mikrokosmos ? Of een soort onverschillig evenwicht ertussen ? in iemand bepaald misschien ? of in de geestelijke wereld als eenheid met ons ?

 

Waarschijnlijk bevond ik me in de anti-materie die elke soort materie in zich draagt...in de mikrokosmos...maar die is overal, dus ook in de makrokosmos. Voilà, het mysterie 'God is overal', was daarmee opgelost.ik bevond me dus in de anti-materie van al die elementen die me hadden gevormd, straling zowel als mineralen, gassen enz...

 

In ieder geval, ER WAS DUS TOCH LEVEN NA DE DOOD.

 

Bij leven had ik drie te kombineren opties rond de dood gehad. We vielen zeker terug uiteen in de elementen uit dewelke we waren samengesteld ; energieën zoals mineralen, water, lucht en licht- en andere golven met zeker hun eigen vorm van bewustzijn.

 

Vermits we genetisch met de rest van de biologische wereld verbonden waren…waren we ook in die zin niet dood.

 

Als derde optie had ik alwel bij leven al vermoed, dat al je bruikbare levenservaringen, die eigenlijk al begonnen via allen die in de genetische aardse boom aan jouw leven voorafgingen, na de aardse dood als een soort bruikbare ,in twee richtingen werkende energie zouden kunnen dienen.

 

Die energie, zoals de elektronen waaruit ze bestaat, is onvernietigbaar; ze kan alleen van vorm veranderen en dat is wat er vóór en tijdens en na ons leven met ons gebeurd.

 

Ik ervoer m’n ‘dood’ zijn als een wedergeboren worden in een andere di-mensie in het ten volle beseffen dat ‘ik’ en ‘we’ eigenlijk al eeuwig leefden ; reeds ver voor het ontstaan van het eerste atoom en de eerste cel als een bezielde energie...de kern van het goede dat zich altijd opnieuw als een kunstenaar uiten wil. Atoom en cel enzoverder worden wil, terwijl het struktuur en samenwerking in de chaos van de afzonderlijke elementen schept. Zelfs als het heelal in één punt verdwijnen zou, zou het toch weer in een ander punt opduiken. Dat andere punt, dat hetzelfde is, het punt midden de cyclus van de achtvorm. Zoals een hart het centrum van de achtvormige bloedsomloop is en een ster het centrum van de makromaterie rondom haar. Zoals een atoomkern centrum in de mikrowereld is.

 

De overgang was net zoiets als het gevoel dat men heeft bij het aanschouwen van het licht dat vanuit de avondschemer en de donkerte van de nacht in een aantal overgangen van lichtgradaties, ‘s morgens terug geboren word.

 

Net zoals je bij leven en welzijn soms niet weet of er leven na de dood is, weet je wanneer je dood bent ook niet of je nog een lichaam hebt of niet…zeer raar is dat…van het ene ‘onopgeloste’ raadsel duik je dus in feite een ander in.

 

M’n individualiteit begon een reis langs ons kollektieve en mijn individuele verleden naar het punt van mijn dood, waar de individualiteit weer in het geheel leek op te gaan en terzelfdertijd er toch nog apart naast bestond. Het ging allemaal wel snel, maar op aarde zou ik vele miljoenen pagina’s nodig gehad hebben om het te beschrijven. Die reis van het atoom naar de cel en de samenleving van nu, doorheen een schets van de menselijke geschiedenis; was eigenlijk een beetje zoals bladeren in een encyclopedie...maar dan op een nog vernuftiger manier dan 'digitaal'. De boodschap en inhoud van de reis was een beetje te vergelijken met een encyclopedie van A tot Z over alles, vanuit alle standpunten bekeken. Misschien was die beleving rechtevenredig met de moeite die ik mezelf had gedaan om zoveel mogelijk voor de mensheid bruikbare kennis op te doen.

 

Het was alsof de geestenwereld een soort internet-achtig geheel was, samengesteld uit de verschillende geaardheden van alle tot nu toe geleefde levens. Ieder soort leven was een 'home-page' eigenlijk...met vertakkigen naar al diegenen die binnen het aardse verhaal in verbinding met mekaar hadden gestaan. 'Hadden gestaan...' of 'stonden'...het was me nog niet duidelijk.

 

 

 

Het leek er sterk op dat hoe beter het werd om op aarde te leven, des te mooier de symboliek waartussen de 'heengeganen' leefden, werd. Was dat soms de drijfveer van de interaktie ?

 

Toen ik op een zeker punt NU, na het panoramische overzicht op mijn en ons aardse verleden aangekomen was, drongen de nieuwe wetmatigheden van mijn nieuwe vorm van bestaan tot me door.    Ik werd er niet alleen sprakeloos van, ik ‘was’ ook sprakeloos, toen ik besefte op welke manier ik mij voortaan alleen maar naar de nog niet gestorvenen ‘uitdrukken’ kon. Er was ook het besef dat zij mijn energie konden gebruiken en ik de hunne ook nog…maar alleen op symbolische, intuitieve wijze, via gedachten, beelden en dromen en gebeurtenissen…een soort pure inspiratie in feite.

 

Ik was niet alleen spraakloos, ook ‘zien’ deed ik niet meer omdat ik zelf voor een stuk licht en lucht en vanalles meer was…zonder juist te weten wat, zoals je tijdens je aardse leven toch ook je ingewanden niet kan zien en alleen via een spiegel ‘je verschijning' kan ‘zien’.

 

Toch dacht ik nog veel meer in zichtbare ‘beelden’ zoals je bij leven in je hoofd ook beelden’ kan zien, waarvan sommige wetenschappers zeggen dat ze er niet zijn. Ik voelde ook sterker dan ooit de goede inborst die ik altijd bij me had gehad.

 

Ik ‘hoorde’ ook niet meer en toch wist ik eigenlijk niet of ik nog kon horen, want zoals iets dat gezegd wordt ook nog lang erna in je hoofd kan ‘doorklinken’, zo hoorde ik op die manier dan toch nog.

 

Ik vroeg me af of een stem ook geen gedachte was. Zelfs een gedachte leek een gevoel.

 

Bij ‘doodzijn’ leek meer de nadruk op het ‘aanvoelen’ te liggen. Het aanvoelen van diegenen met wie je in het leven verbonden was.

 

Niet het letterlijke aanvoelen, maar het mekaar in de geest ‘raken’…zoals de verhouding ouder-kind of man-vrouw of vrienden en werkgenoten onder mekaar. Het werd me meer nog dan tijdens m’n leven duidelijk, dat al hetgene je als bewustzijn en daden op aarde opstapelt ;al die positieve en negatieve dingen die op mekaar inspelen ; al reeds terzelfdertijd als een energie aan de andere kant als een puzzel ineengelegd worden. Het uiteindelijk ‘aanzicht’ ervan geeft je het beeld van de stand van zaken van ‘zelfkennis’ die je hebt bereikt bij je dood. We kunnen eens 'ontbiologied' alleen nog de intensiteit aanvoelen van wie we zijn.

 

Je aardse, op positieve en negatieve emoties gebaseerde ‘ziel’ die het beneden schijnbaar voor het zeggen heeft, laat al in het aardse leven stukjes ‘geestelijke informatie’ ontsnappen. Je uiteindelijke dood is het geheel van informatie dat je aangeboden wordt. Pas als je dat ginder allemaal door hebt, krijg je een soort geestelijk orgasme dat je in staat stelt te beseffen dat je aan de andere zijde niet alleen bent en dat er ook met andere geesten kan worden gecommuniceerd…net zoals je tijdens je aardse leven soms anderen nodig hebt om volledig te zijn. Net zoals je dat allemaal op sommige heldere momenten van je leven ook beseffen kan en dat besef dan tijdelijk verdwijnt omdat de gebeurtenissen bijna nooit stilstaan.

 

Er zijn zelfs momenten waar je je als geest, net als op aarde op je eigen terugtrekken kan…dat zijn dan de momenten, waarop je eigenlijk zoals tijdens je aardse leven, nog het meest verbonden met alles en iedereen bent.

 

Net zoals op aarde is het leven na de dood niet allemaal rozegeur en maneschijn, het proces van bewustzijnsverhoging dat al begon bij de aardse reis van voor het atoom naar de cel, het organisme, het dier en de mens en z'n samenlevingen…dat proces gaat gewoon verder na de dood.

 

Het hangt van je aardse verdiensten af in hoeverre je gewapend bent om het proces van bewustzijnsverruiming na je dood, verder te kunnen zetten. Ook je rol in de hierarchie van het hiernamaals bepaal je al tijdens je leven.

 

Jullie ‘nog levenden’ zouden verbaast staan van wie wat hier in deze wereld na jullie wereld vertegenwoordigt. Indien men het mij toestaat om mee te delen, later meer daarover, maar ik heb het gevoel van niet. Om dat allemaal te kunnen uitleggen moet ik terug naar de puzzel van m’n zelfkennis die ik tijdens m’n leven aanlegde.

 

 

 

ER WAS EEN REDEN WAAROM IK HAD GELEEFD EN NOG LEEFDE

 

 

 

Ik 'keek' naar de plaatsen op de wereld die ik had verlaten en 'zag' de groei en oogsten op de velden naast de wegen waarlangs ik had geleefd of gereisd. Ik zag de auto’s op de wegen en de rook uit fabrieken en huizen. Ik zag de dieren, maar de mensen zag ik niet. Misschien was ik in de mensen en kon ik ze daarom niet zien.

 

Heel vreemd in ‘t begin. Mijn kennissen leefden alleen nog in m’n herinneringen…ik kon ze alleen maar in m’n herinneringen zien, wat eigenlijk toch meer een hulp in m’n invoelingsvermogen, dan een minpunt was. Het versterkte het gevoel van afzondering dat ik leek nodig te hebben om me beter te concentreren op het observeren van de redenen waarom ik had geleefd.

 

De hoofdreden van m’n bestaan was het doorgeven van de tekst die ik vlak voor m’n dood geschreven had. Ik had namelijk vlak voor m’n dood een inleiding tot het schrijven van een ultieme roman die ik echt voltooien wou, geschreven. Ik had de inleiding ‘mijn inspiratiemappen’ genoemd.

 

Al zagen de heengegaanen ‘de nog levenden’ niet meer bezig, ze wisten wat er in die andere wereld gaande was. Zoals de levenden soms bezig waren met de vraag naar het leven na hun dood, zo waren wij, de ‘heengegaanen’ nog altijd bezig met de vraag naar wat er na ons nieuw leven na de dood, ons nog als ‘daarnamaals’ te wachten stond. Ook de energievorm van de 'heengegaanen' was niet voor 'eeuwig' en ook hun energie moest ooit nog eens naar een andere overgaan. Kwalitatief hadden we ons eigenlijk ‘verbeterd’, daar we tussen ons, ‘heengegaanen’ voornamelijk communiceerden met mensen die tijdens hun aardse leven met dezelfde interessen bezig geweest waren.

 

Het was frapant hoe ieder dat op zijn manier had willen doen.

 

Diegenen die bijvoorbeeld als boeren bezorgd om land-en tuinbouw waren geweest kregen energie van hen die er op aarde graag mee bezig waren en omgekeerd.

 

De communicatie tussen hen, kwam erop neer dat het systeem als een soort verbonden vaten werkte.  De hebzucht van een kleine minderheid op aarde belette vaak dat de energietoevoer in beide richtingen doorstroomde.

 

Dan gingen de afgevaardigden van de boeren in het hiernamaals bij wijze van spreken ‘aankloppen’ bij de rechtvaardigen die destijds de wereld willen verbeteren hadden.

 

Dan vertelden die rechtvaardigen dan weer over hun problemen, en die uitwisseling alleen al was voldoende om beneden en boven toch weer wat energie te genereren om toch weer een aantal hoopgevende gebeurtenissen te ontwikkellen. Evenredig groot was dan de pijn van die gezagshebbers of hun collaborateurs die die blokkades destijds hadden veroorzaakt.

 

Bij deze zijn dus de huidig levende kreaturen op aarde verwittigd. Doe er iets aan of anderen zullen er iets aan doen…en in de hiernamaalswereld is het pijnlijke deel van het bestaan van de gewone doorsnee sterveling veel vlugger geheeld. Alleen zij die overwegend goede bedoelingen hebben gehad, worden niet lang met persoonlijk nog te verwerken pijn geconfronteerd. Zij ook die op aarde zo aan hun eigen zelfkennis en eventuele heling hebben gewerkt en daardoor zoveel goede golven produceerden dat de heling van anderen mogelijk werd…kunnen nog aanvoelen hoe het met de mensen en dingen beneden gaat…zonder rechtstreeks kunnen in te grijpen...en zonder er pijn van te hebben. Ze kunnen alleen een soort inspiratie en raad aandragen die door de eigenlijke ‘antennes’, die ook de op aarde levende mensen zijn, zou moeten kunnen worden begrepen. Vele negatieve emoties verhinderen dat proces echter. Zowel heengegaanen als de klassiek levenden hebben één groot werktuig dat individuen van beide groepen meer of minder goed kunnen gebruiken : de vrijheid van handelen. Deze vrijheid van handelen is een totaalprodukt van al de situaties waarin ze werd gebruikt en kan om bijna onbeschrijfelijke, bijna onnavolgbare redenen soms voor bepaalde bijna niet te vatten redenen tijdelijk 'geblokkeerd' worden voor beide groepen of hun individuele 'bestanddelen'. 

 

het is dan ook soms beter niet te handelen, van uit een positief onverschillig evenwicht

 

 

 

Het hiernamaals waarin wij funktioneren, kan ons alleen maar doen ‘filosoferen’ over nog een ander ‘daarnamaals’, omdat er van tijd tot tijd onder de ‘heengegaanen’ die wij kennen ook geesten zijn die er ineens ‘niet meer zijn’; alhoewel we hun aanwezigheid nog op andere manieren kunnen aanvoelen.

 

Net zoals op aarde zitten we eigenlijk voortdurend in een tussenstadium, dat je net zoals tijdens je aardse leven kan onderverdelen in een aantal stadiums van immer voortdurende ontwikkeling.

 

Weer blijkt mij dus glashelder wat ik al tijdens mijn aards leven heb ervaren. Alles is één en verbonden, maar er zijn voortdurend tussenschakels, zoals er maar één kleur van licht is, maar zeven hoofdkleuren en een groot gamma vermengingen. Net zoals vanuit de stilte zeven klanken ontstaan, waarmee je de mooiste muziek en woorden componeren kan.

 

Net zoals de gedachte, het gevoel en de inspiratie op zijn minst zeven schakeringen van literaire expressie kunnen laten ontstaan.

 

Van kreten tot praktisch gebruik van woorden, proza, poëzie, essay's, filosofie of een leeg blad toe.

 

Net zoals je iemands huid op verschillende manieren aanraken kan, van ruw tot heel diep masserend of heel traag en zacht. Vreemd dat we dat lichamelijke eigenlijk uitzonderlijk misten… waren we er nog mee verbonden ? Konden we deze drang in het genetisch bewustzijn van levenden opwekken ?

 

Hoelang zou zo’n toestand voor elk van ons afzonderlijk blijven duren ? Bestond tijd misschien alleen voor hen die zich niet goed in hun vel voelden...nog veel blijven zoeken voor de boeg hadden ?

 

Bleef het zoeken van het waarom van alles ook niet voortduren ?

 

Het uitzien naar de volgende fase in onze ontwikkeling was dus een nieuw soort raadsel voor ons. Ik persoonlijk geloofde niet als een aantal anderen dat we weer gingen verdichten en na het ‘verdwijnen’ uit het hiernamaals weer in een soort aardse lichamelijke werkelijkheid zouden terechtkomen. Ik hield het meer op gissen naar de richtingen die onze geestelijke groei nog kon uitgaan en naar de manier waarop we onze genetische stamboom van alle rassen daar beneden zo goed mogelijk konden duidelijk maken dat ze hun eigen moesten leren behelpen en ontwikkellen om het hierboven makkelijker te hebben...en ook om het ons makkelijker te maken.

 

Ik had niet veel heimwee naar het beneden, naar het lichamelijke zieleleven, dat het embryo van de geest was, en ook weinig verlangen naar dat waar m’n hiernamaalsvrienden over filosofeerden, het verlangen om terug in verdichte vorm onder aardse omstandigheden te leven. Misschien zou ik het gewoon niet of voorlopig niet weten of zij ooit naar het 'daarnamaals' overgingen of weer, zoals ze hoopten 'reïncarneren' zouden. Dat ze dat reïncarneren maar aan de genetica beneden overlaten.

 

Het was net of ik al genoeg voldoening had aan het feit de positeve aardse ontwikkelingen nog kunnen mee te beleven. Ik liet hen alleen al door m’n aanwezigheid merken (want zo kommunikeren we daar) , dat ik hun verlangen naar een soort lichamelijke 'wederkeren' een romantische beschouwing vond.

 

Je kon toch niet terug in de tijd reizen in de zuivere materie, in de anti-materie wel, want we hadden toch nog altijd onze ‘herinneringen’, waardoor we konden ‘teruggolven’ in de tijd…en we zaten toch nog voor een stuk in de lucht en het licht en de mineralen tussen de levenden. Althans ik dacht dat die ervaring voor elk van m’n hiernamaalsgenoten met dezelfde energieën zo was. Op aarde kon je in ruimte terugkeren, maar niet in tijd; dat konden alleen de ziel en later de geest via hun herinneringen…een ziel die voor een stuk lichamelijk was…want anders zouden de levenden geen herinneringen kunnen hebben. Aangezien wij, geesten deel uitmaakten van het licht en de lucht en de golven, misschien zelfs van de voedselketen, hadden we op die manier een invloed op het zieleleven van de biologisch levenden. Sommige van m'n geestesvrienden dachten zelfs aan terugkomen door via het genetisch materiaal weer voor een stuk een aards leven te beginnen. Romantische dromers ! Volgens mij overlapten de ziele-en geesteswereld mekaar gewoon.

 

Er moest dus zowel tussen de levende als de hiernamaals-en daarnamaalswereld voortdurend een soort verbinding zijn; net zoals verleden en heden en toekomst al eeuwig resulteren in de dialectiek van these-antithese en synthese. Stelling, tegenstelling, samenstelling

 

Had een deel van m'n 'hiernamaalsgenoten' hun leven als te louter verstandelijk ingestelde filosofen doorgebracht en wisten ze eigenlijk veel over het niet-intelektueel ingestelde volk daar beneden? Hadden ze misschien daarom het gevoel en de nood om opnieuw aan een biologisch leven te beginnen. Als boer of bandwerker...of als 'bedrogen' man of vrouw indien ze bijvoorbeeld andere beweegredenen zouden hebben om terug te gaan. Ik probeerde hen ervan te overtuigen dat het hen niet zou lukken en vroeg om inspiratie aan de schrijver daar beneden op wie ik m'n hoop had gesteld. Inspiratie bleek immers iets dat in beide richtingen werkte.

 

Hebben jullie je eigenlijk al afgevraagd wat jullie hier eigenlijk dan nog doen ?”, was mijn tegengolf. Waarom zitten jullie eigenlijk nog niet in het ‘daarnamaals ? We zijn tenslotte toch 2003 'zielentijd' en ik ben al geest sinds 1979 ” Tijdens het ‘golven’ van die gedachte begreep ik ineens wat Albert Einstein bij leven ook al van zijn eigen theorieën niet begreep toen hij ze voor het eerst als ziel aan papier toevertrouwde.

 

In 't aardse leven moest ik er altijd voor zorgen dat ik m’n teksten niet kwijtraakte, hier kwamen ze zoals iets dat je gewoon op ‘t internet opvraagd in m’n geest bovengolven.

 

Niet iedereen kon van dergelijke hiernamaalse natuurwetten gebruik maken.

 

In de hiernamaalse ‘aanwezigheden’ met minder bewustzijnsgolven waren er afgestorvenen die in vergelijking met het onze een eerder onderbewust bestaan leidden met weinig interaktie tussen het aardse en hiernamaalse bestaan. Ze hadden geen afstand van hun aardse beslommeringen kunnen nemen en hadden in hun aardse bestaan ook geen duidelijk zicht ontwikkeld op de hun dominerende emoties en strukturen die hen bleven gevangen houden. Dat konden evengoed eenvoudige ongeletterden als intelektuele mensen zijn; mensen met een gewoon beroep konden evengoed in de bovenste golven van bewustzijn zitten, terwijl evengoed terzelfdertijd een deel van de mensen met hoge aardse status en macht de minst energierijke golvenreeksen bevolkten.

 

Ik wist dat het gewoon allemaal te maken had met de intensiteit aan goede wil waarmee je willen leven had. Een ander voorbeeld misschien. Een aantal zelfmoordenaars die een teveel aan goede wil en goedheid getoond hadden en daarin door het machtsstreven van anderen op aarde, verstrikt waren geraakt…kon je wel op kwalitatief redelijk intensieve golven vinden. Ook zij die uit overgevoeligheid in een plotse vlaag zelfdestructief eindigden, alhoewel ze veel positiviteit bij leven hadden betoond.

 

Het merendeel echter, stond nog een lang helingsproces te wachten om uit hun te ego-gerichte klaagkultuur te raken. Ze zagen hun onvolkomenheden wel en heelden daardoor geleidelijk, maar een echte uitweg naar meer bewustzijn kon alleen beginnen als ze zelf bij hogere bewustzijnsgolven te rade gingen. Meestal kwamen de meesten zo ver niet.

 

Bij de zelfmoordenaars werden in het hiernamaals ook diegenen gerekend die zich langzaam zieker en zieker hadden gemaakt door het niet afstand nemen van de ‘energieaftappers’ uit hun omgeving of het niet afrekenen met de negatieve emoties in henzelf.

 

Energie ‘aftappen’ is een hiernamaalse term voor de 'nog-niet-heengeganen' die het op voortdurende basis via de kracht van emotioneel sterken ‘voortsukkellen’ omschrijft. Wij proberen van hieruit soms wel het 'teveel' aan energie bij de enen intuitief naar diegenen met een 'tekort' te leiden, maar als de 'noodhebbende' niet zelf vanuit eigen kracht begint te denken, voelen en handelen... blijkt dat vaak een nutteloos ingrijpen van ons te zijn. Tegen de tijd dat we echt door hebben dat nog verder 'intuitie' sturen geen zin heeft omdat het niet op de levenslijn van de betrokkenen op aarde ligt... neemt die hun leven dan toch onverwacht en ook onverklaarbaar voor ons, een nieuwe wending. Maar gewoon in het dagelijkse leven is het al voldoende dat iemand letterlijk het licht en de lucht opzoekt en gaat wandelen om zijn of haar bedroefde ziel met 'ons' in onze nieuwe vorm te verblijden...we hebben zelf een connectie naar planten en bomen toe...dus rieken maar.
Emotioneel sterken zoeken in mindere perioden de aanwezigheid van andere ‘sterken’, willen ze in hun sterkte kunnen blijven. Het is natuurlijk makkellijker voor de sterken als de zwakkeren zelf naar andere 'sterkeren ?' ‘wegvluchten’. Meestal ligt de opgave van de 'sterkere' wel in het asisteren van mensen met een geblokeerde groei. Ook wij verstaan het waarom en waarom niet daarvan ook niet altijd.

 

Energie uitwissellen is dus een voor beide partijen biologisch en spiritueel een gezond proces.

 

Energie uitwissellen begint met een zo breed mogelijke kennis willen op te doen, begint met door ervaringen durven te gaan en je eigen mogeljkheden en beperkingen in te zien...aan beide kanten van het bestaan. Letterlijk op aarde en in de lucht.

 

Energie uitwissellen neemt vorm aan door het uiten van woorden, door evoluerende gedachten, door durven te handelen, door hoop en geloof in het mooie en het goede... door kreatie.

 

In het hiernamaals hebben de meest bekwame energieuitwisselaars het voordeel dat ze zelf niet meer naar de energie van de aftappers moeten afdalen. Ze kunnen alleen nog raad geven, geen hulp meer.

 

Het werd me duidelijk dat de drie bestaansdimmensies ‘hier’, ‘hiernamaals’ en ‘daarnamaals’ allemaal tegelijk bestonden in dezelfde ruimten als verleden, heden en toekomst…maar in een andere dimmensie. Want :

 

Wie was er eigenlijk genetisch aan mij voorafgegaan en nagekomen ? Iedereen biologisch levend of 'spiritueel'. Als je ver genoeg teruggaat zijn we allemaal famillie.

 

De heengeganen zwierven misschien uitsluitend rond in de anti-materie van de golven, het lucht en het licht of de mineralen van onze aarde. Dus via de elementen en het bloed kwamen ze tot in de lijven en genen van die anderen, de levenden…naar daar waar ze misschien via de dirigerende krachten van het ‘daarnamaals’ gestuurd werden. Misschien waren wij 'hiernamaalsers' gewoon een tussenschakel met het 'daarnamaals' .

 

Je hebt ergens nog iets goed te maken…of aan iemand te leren…voilà…naar daar, in die ziel mag je op een niet ingrijpende manier die ervaringen meemaken, je kan alleen energie geven onder de vorm van raad…als de overdenking of de wens of de handeling van de levende zelf komt.

 

De levende zelf heeft het volle beslissingsrecht over zijn handelingen.

 

De intuitie die hij of zij uit een hogere dimmensie binnenkrijgt moet altijd van de dimmensie ‘beneden' (de klassieke ‘levenden’) vertrekken. Je moet 'kracht' durven vragen, en als je ze krijgt was het 'energetisch tijdstip' hiervoor juist. Klinkt moeilijk, maar een aantal mensen weten dit zonder deze uitleg ook al wel.

 

 

 

DE DRIE DIMMENSIES WAREN ALLEN BINNEN DEZELFDE TIJD EN RUIMTE AANWEZIG

 

Hoe meer angst en onwetendheid er onder de levenden was, hoe meer ze vatbaar waren voor de negatieve invloed van andere levenden… . Het was alleen mogelijk van ‘raad’ te geven telkens een oprecht iemand er nood aan had. Zo iemand moest dan wel al zo ‘wijs’ geworden zijn dat hij of zij de taal van de reeds ‘geest’ gewordenen verstond. In het oude religieuse jargon noemde men die raad ‘engelbewaarders’. Iedereen deed ervaringen op en leefde in de richting van z’n dood, zonder te weten dat het goede gedeelte van het ‘na-de-dood’ hier ook op aarde op geestelijke manier aanwezig was.

 

 

 

De kwade bedoelingen van afgestorvenen konden gewoon niet aanwezig zijn maar waren alleen genetisch gebonden aanwezig in de van generatie op generatie doorgegeven negatieve emoties. Hetzelfde geldt en gold ook voor de positieve emoties...met dit verschil dat de positieve bedoelingen van afgestorven, wel, buiten het genetisch gebondene om aanwezig konden zijn.

 

De kwade bedoelingen gingen dan ook niet mee naar de overkant. . Ze bleven beneden destructief werken. Hoe meer mensen ‘beneden’ meer ‘menselijk’ dan ‘dierlijk’ reageerden…hoe meer de geestelijke krachten in hen hun werk konden doen. De zin van het leven was eigenlijk dat iedereen hier beneden ‘sterk’ moest worden om na zijn aardse dood nog als ‘goede raadgever’ kunnen te funktioneren. In een bepaalde zin lag alles dan eigenlijk ook voor iedereen min of meer vast, daar het altijd uit het vorige voortvloeide. Dat is de verklaring van het waarom dat sommige mensen beter dan anderen hun 'levenslijn' aanvoelen kunnen.

 

Teneinde de biologisch-levenden nog van nut te kunnen zijn, moest je de waarheid over het leven en je eigen leven ontdekt hebben; zoniet keerde je alleen terug naar het zuivere bewustzijn van de elementen op zich…of bleef je in het negatieve deel van het genetisch bewustzijn gevangen…of moest je doorheen een soort emotionele heelkuur in het hiernamaals…een kuur die de hiernamaalers met meer wijsheid en geest niet meer belastte.

 

De ideale kombinatie was een levende die zijn ‘geest’ of ‘geesten’ volledig begreep. Zo iemand was een omnitalent aan inzicht die een breed gamma aan intuitie kon interpreteren en verstrekken aan mensen en organisaties. Eigenlijk wachten we dus allen onze dood af om in het hiernamaals en hier nog een beter begeleider te worden dan we het hier al waren.

 

Al het positieve en het inzicht in het negatieve, dat we tijdens onze aardse levens niet aan anderen konden overbrengen wordt in het hiernamaals voor iedereen duidelijk en is een onderdeel van het nooit eindigende helingsproces dat tot eeuwig bewustzijn leidt.

 

DE UITEINDELIJKE BEDOELING VAN DIT LEVEN was, is en zal worden VAN ZICH VOOR TE BEREIDEN OP WAT ER NA DE DOOD KOMT, EN DIT DOOR IN DIT LEVEN TE WERKEN AAN KENNIS EN ZELFKENNIS…en DAARDOOR OP ALLERLEI MANIEREN BIJ TE DRAGEN AAN EEN KWALITATIEVE VERBETERING VAN DE LEVENSVOORWAARDEN OP AARDE.
Het leven kon niet alleen genetisch, maar ook via de oude natuurelementen doorgegeven worden onder de vorm van energie…indien het daartoe de kracht toe verworven had. Belangrijk bij dit alles was te beseffen dat je altijd nog opgenomen kon zijn in de dimmensie die je verlaten had…niet alleen genetisch maar ook in de natuurelementen waarin je uiteengevallen was.

 

Zelfs verleden, heden en toekomst was één en voor sommigen in hoge mate vooraanvoelbaar.

 

Ik kon dit vanuit m’n nieuwe aanvoelen doorgeven aan een schrijver die net als ik intensief met deze dingen des levens bezig was. Ik kon zijn zoektocht helpen afronden….en bewees hem via zijn eigen geschrijf, dat alleen het goede, de bron van alles, ‘terugkeren’ kon….want ik wist dat hij nog altijd ‘bewijzen’ nodig had. Hij wist via de wetenschap om, dat het niets niet kon bestaan, want dat wat ’niets’ dreigde te worden; kleiner of gelijk aan nul dus: ontplofte…iets zonder inhoud had geen zin…kon niet meer bestaan bij de overgang naar iets anders.

 

Hij wist dat de elektronen de onvernietigbare eeuwige bouwstenen van alles waren. Hij wist veel over de elementen en het elektronenspel van de proton-geladen atoomkernen of hun neutrontoestand van onverschillig evenwicht. In zijn verstandelijk bewustzijn reikte ik hem viavia de intuitief symbolische of zakelijke informatie aan die hij nodig had voor de gelijkenissen met de gebeurtenissen in de mensenwereld rondom hem.

 

Hij was enorm geintresseerd in de dingen die ik hem op allerlei manieren duidelijk maakte.

 

Hij vermoedde zelfs welke figuren ik hem in zijn leven deed tegenkomen om die en die ervaringen op te doen of dat of dat boek voor hem te kopen…enzoverder. Ook ik zocht eens naar het antwoord op de vraag waar ik hetgeen ik zelf niet wist vandaan haalde…vanuit mijn daarnamaals.

 

Zijn bewustzijn bloeide nog meer open toen hij besefte dat bij elke ontbinding in om het even welke evolutiefase (fysica, chemie, atoom, cel…)het bewustzijn van van die elementen zich via hun elektronen naar de nog niet -ontbonden, nog niet afgestorven elementen en hun kombinaties verplaatst…OPDAT DE WIJSHEID VAN DIE KOMBINATIES EN DE AFZONDERLIJKE ELEMENTEN NIET VERLOREN ZOU GAAN…KAN GAAN. Alleen de manier waarop dit op persoonlijke en kollektieve vlakken zich beetje bij beetje of ineens realiseert , was niet altijd na te gaan.

 

FYSICA EN CHEMIE WERDEN BIOLOGIE OMDAT DE GRONDWET VAN HET BESTAAN DE EVOLUTIE NAAR MEER EN MEER BEWUSTZIJN IS. De eerste cellen ‘stierven’(ontbonden) zonder zich kunnen voort te planten.

 

Het bewustzijn van die afgestorven cellen kwam als een soort andere energie op ‘bezoek’ bij de volgende cellen die nog geproduceerd werden via de ‘navelstreng’ die hen met de natuur verbond, toen ze nog geen zich onafhankelijk bewegende organismen gevormd hadden.

 

Het bezoek had een ‘raadgevende’ soort leidende funktie dat leidde tot het DELINGSPROCES van de cel; waardoor organismen op termijn meer zelfstandig konden bestaan en hun bewustzijn zichzelf boven dat van de gewone elementen uittilde, verrijkte. DE OERLES DIE DE NATUUR ONS GAF WAS SIMPEL …om te kunnen overleven moest je DELEN

 

De stap van dier naar mens en van mens naar meer en meer mens; was ook de evolutie van beschouwelijk naar bovenbeschouwelijk. Mensen gingen allerlei soorten relaties met mekaar aan.

 

Eerst in hun stam, dan in hun dorp, later in hun stad. Op een dorpskerkhof kan je zien dat het 'zijn' ongeloofelijk veel combinaties uitprobeerd om via het spel van aantrekking en afstoting, van tegengesteld en gelijkgezind tot een soort 'filtering' van het verleden door het heden te komen.

 

Armoede, oorlogen en natuurrampen hebben dit willen 'zijn' van het 'zijn' om verklaarbare en onverklaarbare redenen doorkruist...en hoeven dat niet blijven te doen. Daar moeten we ons bewust van worden.

 

In zijn schriften had de schrijver tal van aantekeningen over voorvallen en paralellen opgetekend.Er zaten wel tal van voorbeelden in die, wat hij met 'bijzondere energiën' bedoelde, illustreerden, maar het zou zijn krachten te boven gaan indien hij dit soort zaken die hij de voorbije tien jaar genoteerd had, weer opdiepen moest. Misschien kon hij er nu, dag na dag, verslag over uitbrengen; niet meer in de korte notitievorm waar hij alleen aan uitkon, maar in een meer verhalende vorm. Eén dag alleen al bestond uit duizenden details.

 

Elk verhaal dat hij schreef, zou, indien je er zou op inzoemen bijna oneindig veel mikro-vertakkingen hebben, zodat het beschrijven van de banden met het oneindige makro-geheel onmogelijk worden zou. Een Ierse schrijver had de dag van gisteren,een honderd jaar geleden, zestien juni 1904 eens in één boek 'samengevat'. Honderd jaar later nam de schrijver die dag gisteren de hele dag door notities over wat zijn intuïeve wereld hem ingaf. Hij ging iets met zijn werk doen. 'Wij', verplichten hem daar niet toe...en gaven hem langs gebeurtenissen en gedachten om enkele 'verkeersborden'op zijn reis mee.

 

Hij had ondertussen een hecht geloof dat alles waar hij mee zat z'n eigen wel uitwijzen zou. Meer en meer spitste zijn zoektocht naar de zin van het leven zich toe op de relatie met de dood. Zou hij z'n visie niet eerder moeten vereenvoudigen dan ze gecompliceerder te maken ? Je had enerzijds de genetisch-biologische link en anderzijds de link met de natuurelementen waar we in uiteenvallen. Waar waren de doden naartoe...?

 

'Simpel toch', had hij gisteren na een reeks onnavolgbare notities besloten. Ze zijn niet méér meer dan de biologische vertakkingen waaruit ze zelf vooortkwamen en waarvan er nog meer dan vijf miljard leven én ook licht en lucht en de vele soorten golven en mineralen waarin ze uiteenvielen. Misschien is er wel helemaal geen link meer met hun bewustzijn zoals zij dat hadden, en is het bewustzijn van de natuurelementen op zich vele malen sterker dan welk bewustzijn je ook in de klassieke vorm van leven aan wijsheid vergaren kan.

 

De 'stilte' was de taal van de 'engelen'. Het 'geluid' kwam van de levenden uit.

 

Eigenlijk was er niets dood, want de doden waren weer helemaal natuur geworden en de natuur leeft ook. Geen wonder dat de schrijver zich temidden van landschappen en stilte zo 'kort' bij alles voelde. De 'stemmen' in het hoofd van de schrijver,waren niet alleen zijn 'gedachten'...maar misschien ook hun stemmen onderling of één van hun stemmen die zomaar wat aan hem doorgaf. Waren zij eigenlijk niet de dirigenten van het aardse gebeuren, een soort 'bruggen' die voortdurend berekenden wat vanuit een bepaalde benarde of amusante situatie beneden, gezien de omstandigheden, de 'voorlopig beste' uitweg of oplossing was ? Het waren zij, zijn 'stemmen' die hem het lijden en de vreugde lieten ervaren om te kunnen praten met mensen die ergens op een bepaald deel of op het geheel van hun leven 'in nood', 'lijdend' waren of aangename dingen te delen hadden.

 

Het waren die 'stemmen', die ontmoetingen voorbereiden en lieten gebeuren en weer afspringen. Ze leefden in een totaal andere wereld...die geesten. Voor hen was een 'binnenkoer' met vier muren geen gewone koer...maar een woning zonder dak. Bij alles wat ze deden, dachten ze in symboliek. Eén lijdende mens, vertegenwoordige voor hen de lijdende mensheid. Eén gelukkige mens, de totale vreugde.

 

Voortdurend bouwde de andere wereld ook 'spanningen' tussen mensen op.

 

Die spanningen moesten dan tot ontladingen leiden die hun lijden op termijn 'overbodig' maakten. Wat de ene generatie niet overwint moet de andere doen opklaren.

 

Dat was dan wel wat anders dan de medische wereld die het lijden wel voor een stuk wegnemen kon, maar toch de lijven van voornamelijk de ouden van dagen zo commercialiseerde dat het lijden tot aan de dood geld opbracht. Hoewel het psychische lijden met het fysieke lijden verbonden is, kan een psychische (soms fysische) ontlading van spanningen tussen mensen blijvend heil voor alle betrokken partijen meebrengen.

 

De dingen zijn dan eindelijk eens gezegd zoals ze gevoeld worden. Diegene die de andere 'gebruikte' of 'benadeelde' blijft achter met de konfrontatie met de 'waarheid', de andere zou er versterkt moeten uitkomen indien hij zich niet aan de door 'de op zijn plaats gezette' gelanceerde 'schuldgevoelens' vangen laat. Er hoeven daarom nog geen woorden te worden uitgesproken of mimieken te worden geanalyseerd...het hele proces 'hangt' in de lucht...alhoewel het de daden en woorden zijn die het laten ontploffen.

 

'Die stemmen toch, die stemmen toch', dacht de schrijver. Negatieve stemmen van zij die er niet meer waren, waren alleen een gevolg van daden uit het verleden. Alleen het positieve van zij die waren heengegaan kon nog doorkomen. Hadden de hiernamaalers zelf alleen nog last van het negatieve van de gestorvenen...niet echt last als ze hier maar wijs genoeg geworden waren misschien ?

 

Om niet gek te worden besloot hij alle gebeuren maar als één eenheid te zien.

 

Die andere wereld moest gewoon ook van materie zijn...maar een materie van een andere soort. Misschien waren 'vuur' of andere voor ons ongekende intensiteiten van licht daar voor hen wel even gewoon als water en lucht hier voor ons. Zou er geen tussenruimte zijn waar beide werelden mekaar konden raken ? Een soort spiegelruimte als de stof waar dromen zijn van gemaakt ? Het was ofwel dat of het helemaal terug uiteenvallen in de elementen : 'het terug naar het begin van de wereld worden gestuurd'...'Nee, beide,' dacht de schrijver dan zoals steeds z'n gedachten weer aanvullend.

 

Het heelal was één lichaam...kon hij daar niet uit besluiten dat alles binnen hemzelf te vinden was...en dat hij meer aandacht moest hebben voor wat zich innerlijk in hem als observatie bewoog ? Wat had het allemaal voor zin hier beneden ? Echt leren beleven wat 'mens zijn' is...en tegelijk door het evenwicht dat je zo bereikt, dichter bij die wereld aan de overzijde komen ?

 

Ze wilden ons veel leren...wij wilden ons veel leren : zelfstandigheid bijvoorbeeld. Of hoe we ons door ons voorgevoel kunnen laten leiden. Het ontdekken van opgaven die typisch voor ons zijn weggelegd. Het weten dat hoe meer je een antwoord echt vraagt, dat dat er ook komt...via ervaringen en dromen allerhande, via anderen of je eigen diepten en hoogten. De vraag moet alleen goed gesteld zijn en het verlangen eerlijk en van negatieve emoties ontdaan. 'Tussen de twee werelden kan er geen wisselwerking zijn als je teveel aan zware emoties vastzit', dacht de schrijver. Helpen zij door ons en wij hen door onszelf ? Tweerichtingsverkeer. Korte ontmoetingen in een soort midden; maar waarvan de invloeden op lange termijn doorwerken.

 

Leren van ons niet door illussies te laten leiden...begint dat niet als je eerst al in enkele klassieke vallen gelopen bent ? Waren die krachten van de overkant niet een soort geestelijke ouders voor ons ? Leerden ze ons via de hindernissen die we op onze levensweg namen ? Of speelden wij hier beneden niet juist het spel, het theater dat zij nodig hebben om te leren wat zij bij hun aardse leven op 't eind nog niet hadden begrepen ? Stukken van onze verledens aan de andere helft van 't bestaan, en wij, beiden doorgroeiend naar andere inzichten dan de verworvenen, beide gevend en nemend, lerend en onderwijzend.

 

Met ons verstand kunnen we veel begrijpen...zoals ...'wat is lucht, wat is licht' enz.. .

 

Maar wat draagt die lucht en dat licht in z'n anti-materie aan geestelijke power...da's wel effe iets anders. De schrijver probeerde het allemaal niet meer voor z'n eigen uit te leggen en was al blij als hij het gewoon beleven kon. Met zo'n dingen kon je trouwens niet of moeilijk naar buiten komen...zonder voor 'gek' te worden aanzien. Ieder woord had zijn eigen diepe betekenis, het was niet juist dat woord, maar de hele symbolische lading die het dekte. Nervositeit was niet alleen het medisch fenomeen, maar was ook een 'organisatie' zonder leiding.

 

Het altijd zoeken naar innerlijk evenwicht had ook redenen waarvan de oorzaken vaak bij anderen verborgen lagen. Je werd toch altijd geduwd naar waar je moest zijn...de kleinste reden was goed om je op een pad met grotere gevolgen te sturen...en dat begreep je vaak niet, of alleen maar achteraf.           De schrijver ging slapen. Hij droomde dat hij een cabaretavond gaf.

 

Hij werd wakker en wist maar niet wat hij juist gedroomd had. In de loop van de dag probeerde hij wat voorbeelden voor zijn theorieën te vinden. Hij zocht in zijn archieven en vond een heel oud gedicht van hem, geschreven lang vóór hij met dat leven na de dood zo intensief bezig was. En hij schreef er nog één

 

 

 

na de dood

 

De stilte,

 

is allen die niet meer bestaan

 

is opkomen en overgaan,

 

is terug naar onze essentie

 

in stille beelden blijven ze voor de levenden achter

 

wat we onszelf wijsmaakten verdwijnt

 

wat blijft, onze menselijke waarde;

 

licht, schijnend in licht,

 

met de lucht ingeademd door de nog ademenden

 

Licht,

 

is ook die die er niet meer zijn

 

Lucht,

 

doet niemand pijn

 

Tijdens de zwaarte van het leven reeds even

 

stilte, lucht en licht zijn,

 

ze zijn wie de heengeganen waren.

 

ode aan een punt

 

vederlicht, immens zwaar, zou ik willen toeven,

 

in het punt van waarheid, echtheid

 

waarrond alles cirkelt, dacht ik zo

 

...behoed het willen weten van verscheuren

 

...behoed de ontsluierende kracht van zich in te willen graven

 

...kijk uit voor het teveel verlangen naar de overkant

 

troebelwitte stilte, vertel me van het luisteren

 

sterreverre draagwijdte, eindeloze ontwikkeling

 

kijk uit naar een brug naar ergens

 

vraag een eeuwigheid stilte voor onvatbare dingen

 

leef, mens leef, weef mens weef

 

temidden het stille, eenvoudige en goede

 

dankbaar voor al het goede en mooie,

 

zelf te zien, zelf te zoeken;

 

dwars doorheen kortzichtige onwetendheid

 

o combination, piece for the mystery of life

 

 

 

6.Erotische Balletten

 

 

 

Zalige voldoening

 

.

 

Viool en  foto 's morgens.

 

De wandeling te midden de boswezens.

 

Wortel en kruinverlangen van en naar de kleur van haar ogen.

 

Na de drieknikkermassage in hout, metaal,

 

glas in blauw, rood, geel, groen om haar lekker goed te doen.

 

Wie weet wat los te maken of op zijn plaats te zetten.

 

Wat niet zo de bedoeling was groeide uit het kijken van uit het raam.

 

Het donkerlichtbloemige kleedje was het en de mooie benenethiek.

 

Haar vrouwewarmte die de koele zomerruimte met een vleugje erotiek vulde.

 

Later aan de rand van het water.

 

Neergevleid, een paar okkernoten naast haar

 

de andere paar niet om te kraken.

 

Na het slaapje aan de waterkant,

 

ontwaken ter opwekking veler electrodeeltjes

 

op een aantal plaatsjes op te sporen en te verwekken

 

dan de hele diepe sensiteit van het sexuele

 

dat een feest werd door haar

 

zachte manier van genieten

 

en toch heel diep gaan

 

25 werd ze terug die uren, meer dan een paar decennia jonger

 

dat meen ik, is moeilijk te verklaren,

 

is precies weer klaar zijn voor het smeden van een jonge kern

 

Nog later, de hangmat werd een acrobatenboot

 

in de lucht waarin zij na het zwevend vrijen heerlijk lag na te genieten.

 

Intens ademen, leven was ons deel,

 

ook gezellig aan de tafel met de ananas en nabeschouwingen...

 

maar vooral het stijgend gloeien van de cellen in de paar uur na haar vertrek...

 

bleef me bij, zalige voldoening.

 

De delen van dagen dat er op volgenden en dan vooral die waarop we mekaar weerzagen,

 

gevuld met natuurobservaties en gesprekken van uit warmte en delen.

 

Woorden die tot lichamelijkheid leiden, met hele energierijke schepping er om heen.

 

Erotische uitwisseling en hele fijnzinnige concentratie.

 

Het counteren van dingen die te vast zaten.

 

Queen and King in the wood

 

 

 

Koppel liefhebbers

 

Namiddag in zomer.

 

Warmte en bries.

 

Stoeien zwoel over ’t land.

 

De vrouw, in tooi, betoverend mooi.

 

Zorgvuldig gekozen textiel, nee, kunst…

 

Met artieste ögen gekozen.

 

De man om haar een fijne namiddag te bezorgen.

 

Wandelen in een bos of aan een vijver.

 

Allerhande wezens in en aan het water.

 

Hij, achter haar, handen in mekaar verstrengeld.

 

Zo stappen ze samen met vier benen boombeminnend.

 

Komen aan een oude zitbank.

 

Met nog metalen vering.

 

Waar vingers alle spiertjes bijna overal ontspannen.

 

Allerlei rijmpjes vergezellen het fijnzinnige gamma

 

Van spontane kunsten met woord en beeld en huid…

 

tot in het onderhuidse en zo meer.

 

Groen werd het water

 

Alle wier weg zomaar.

 

Eendenkroos dat zijn kans ziet.

 

Waterlelies al liggen wachtend op de volgende lente.

 

Duizenden gedichten zijn er over geschreven.

 

Over mensen en dingen.

 

Alle feiten die hen omringen.

 

Over verbanden en details

 

En groter lijnen.

 

Over de energie die ze bijeenbrengt en verwijdert,

 

Samenhangt

 

Tot alle verhalen zijn voltooid

 

En alles weer in een nieuw melkwegstelsel

 

Ergens weer ontstaat.

 

Missen en de vrouwelijke eros

 

Paar dagen er tussen, soms al veel.

 

Een hand, een tweede op zoek naar een derde, vierde.

 

En naar alle andere eleganties.

 

Speuren naar verborgen tekorten en kracht.

 

Tussen heuvels, randen, lelletjes, rondingen.

 

Langzaam opgebouwd feest dat sappen losmaakt.

 

Intense emotie en dan voelen dat versmelt.

 

Twee wezens.

 

Zijn concentratie bij de regie.

 

Haar innerlijke verlangen en ontvangen.
Van geest die het lichamelijke mee verheft.

 

Zelfs deze woorden brengen het mystieke al boven.

 

Vibrerend op volgende keer weer

 

Aantonen dat liefde in al zijn vormen

 

Niets mechanisch is…en hemelen raken kan

 

In het spontane beminnende verborgen.

 

V-heuvel

 

Geen haartjes, soms stoppelveldje.

 

Rond het beekje dat

 

Kabbelend op aanraking

 

Zingend rond woorden

 

Ontspringt, stroompje wordt

 

Glijbaantjes ontlokt

 

Van vingertoppen ballet

 

Rond het groeien van het topje

 

Van niet de ijsberg,

 

Maar het ondergrondse eros verlangen

 

Wellust ontdaan van donkere ruimten

 

Langs het sensuele groeiend naar erotisch delen

 

Het maken van opwinding ook omwille van de kunst

 

Men doet het niet maar zo, mechanisch.

 

Maar wacht tot het aanzuigen je seinen geeft.

 

Of het aangezogen worden wieltjes krijgt.

 

Seinen die zingen dat ze niet langer wil wachten.

 

Liefje, met de gladde flamoesjes

 

In je vallei met de geheimpjes van je zalige kloofje;

 

De lekkere kleine binnendeurtjes

 

Vingerkietelend beroerd voor even maar

 

En dan weer langer, weekdiererig op weg

 

Naar je paleisje dat af en toe liefdevol omknijpt

 

Schalks ook wel, naar gelang het gevoelen

 

Minuut per minuut, seconde per seconde

 

Alle deeltjes van je ‘ze’ aldaar aanraken,

 

Speels beminnen

 

Even omhoog achter de lieve kleine klepjes

 

Iets hoger vanboven, doorzweefglijden

 

Naar het plaatsje van ontstaan van leven toe.

 

Lange, trage, draaiende, afgewisselde bewegingen

 

Monotoon traag zelfs of plots of geleidelijk versnellen

 

Over alle schijnbaar weke delen.

 

Zo vrouwelijk sterk.

 

De essentie echter,

 

Zonder lief te hebben

 

Voelt men dit alles niet.

 

De ziel, ze laat zich niet misleiden.

 

Al beeldt ze zich soms wel dingen in.

 

De geest, laat zich mede drijven op het pure.

 

De liefde, ook die met het lichaam

 

Houdt van aanzuivering.

 

Die goede energie tussen mensen in de eter brengt.

 

Soms ook anderen met het gevoel van leegte achter laat.

 

Daar ze niet meer bij hun lichte herinneringen kunnen.

 

Woorden, minnen en zinnen

 

Liefdesspeeltje liefdesspel liefdesspelonkje

 

Wordt er niet moe van

 

Weet niet van waar woorden,inspiratie blijven stromen

 

Het geestelijke speelse op het lichaam enten

 

Handen die overal lijken te willen komen

 

En tongen in alle mate penselen

 

In drift en zachte golf.

 

Aanraken, glijden, ondersteunen, knijpje of beetje

 

In alle formaten tot wat juist op die moment nog mag

 

Wie zal vertellen van waar de stromen ontspringen ?

 

Die men van bij de bron ontspon

 

Om uiteindelijk te drijven weer naar waar ’t begon.

 

Geen koppel of twee zijn de zelfden

 

Soms dromen, drogen stromen op

 

Als onpeilbare roerselen der ziel te zwaar worden

 

Of de illusie vaak van andere te ontdekken hemelen

 

In de weg komt te staan

 

Van zij die er wel willen voor gaan.

 

Het hebben van zin om nieuw leven te scheppen

 

Niet de cellen met 23 chromosomen die buiten moeten

 

Nee niet zozeer, een beetje wel…

 

Maar het zich willen blijven laven aan de bron.

 

Vaste banen om ons heen

 

Hoe rustiger men wordt

 

Hoe meer ook alles om ons bloeit.

 

Meer kansen voor hetgeen geneest

 

Weinig zin heeft het, zich slecht te voelen

 

Niet in eigen of dingen van anderen

 

En daar in te blijven al helemaal niet.

 

Omgaan met je waardevolste deel

 

Tussen andere waardevolle delen van mensen.

 

Waar je niet nerveus van wordt, je kent ze immers

 

Voelt ze goed aan.

 

Hun codes zijn soms sleutels van jou rust,

 

Ook de codes van hun onrust

 

Net als planeten en sterren

 

Beschrijven we ook banen

 

En al voelen we pijn of geluk

 

Het zijn wetmatigheden samen

 

Wie vermag er iets echter

 

Tegen meteorieten die inslaan ?

 

Altijd weer interpreteren van het observeren

 

Hoe nieuw leven ontstaat.

 

 

 

°°°°voor ' t eerst, in het hare

 

...bed

 

beetje rustig in mekaars armen

 

bijna inslapen

 

dan als een snaar hier en daar

 

de erotische ziel wat uitdagen

 

zachtjes, vinger als ruitenwisser

 

zonder programma, haar lijnen

 

van energie volgend, heel langzaam

 

opbouwen tot weer alle sappen stromen

 

en 2 als eenheid ervaren wordt

 

drijven met altijd nieuwe inspiratie

 

op haar stille soms versnelde genieten

 

niet prijsgeven waarheen de nieuwe aanrakingen gaan

 

momentjes kort en lang even laten wachten

 

maar vooral diep doorvoelen

 

laten blijken dat je echt lief hebt

 

waardeert wat je met haar delen mag

 

likken is niet zo maar likken maar

 

rythme en muziek in tonen van druk en verschuiven

 

en mond niet het enige wat kan worden gezoend

 

de valleien onder het oor waar zuigen zoenen en likken

 

samen het effect van eeuwig zalig gevoel smaken

 

wijl handen zoeken naar de delen van de ziel

 

die al enkele minuten niet werden beroerd

 

per verassing afdwalen naar plekjes waar de aard van een greep, het zoeken naar de handen en alle andere branden de opgang naar diepgang doen aanzwellen

 

aanzwellen zoals al die vrouwelijke deeltjes in je hand

 

die zo gezond aanvoelen wijl het hele harpje met alle mogelijke dansjes van de vingers worden gemasseerd tot de intuitie met die vandaag ene lange haal door natte verticale lippen, aanwijst dat je jongen klaar is om wat voor het poortje te komen plagen en gewoon af en toe te beginnen met misschien wel naar binnen te komen schuifelen,

 

maar alles niet ineens en mechanisch op dezelfde manier , nee, erotisch ballet komt er aan...

 

 

 

erotisch ballet

 

ontblote eikel van gezwollen liefdesacten

 

lichtjes in de opening van nat fluweel vertoeven

 

millimeters traag beetje naar voren

 

draaien en terug als op verkenning

 

maar wentelingen in het voortuintje van gecontroleerde smacht

 

seconden minuten laten duren dan

 

en oeps doorgestoten met vulling die wezens in mekaar penetreren laat

 

niet zomaar de ene in de andere maar beiden gelijk

 

en toch gescheiden, ontvangst en gift

 

opperste moment van eikel richting oervrouw

 

gaan en weerkeren met en zonder woorden

 

al gelang de dag

 

gepeuld worden en hoofd ontbloot langs nauwe wand

 

olie op het innerlijke en erotische vuur

 

wijl er tijd en ruimte blijft om boven haar te blijven zweven

 

en toch nog handen om haar hoofd te strelen

 

haar voorhoofd liedevol aan te raken

 

licht door het punt tussen ogen te laten schieten

 

wijl ergens op de top van een tepel een electrische vonk ontsnapt

 

en in de lichamen overgaat

 

benen volledig opgetrokken en diep ontvangen

 

of een been naar links of rechts over één van de haren

 

of alle vier gestrekt en glijden met wisselende intervallen

 

tot geklit gevoel tussen twee vingers van diepe tevredenheid verhaalt

 

en alle rondingkjes van gebil gekneed en zachtjes gemasseerd

 

nog meer gesmeer loslaat tot  nog meer smaak en zin

 

dan, zit je  eerst echt in

 

en maak je ook tijd voor uitstapjes naar beneden

 

na veel genieten van altijd weer het verjongde gelaat

 

zabberen en vleienend vrijen met de tong op de mond van venus

 

je leert het niet, het wordt uit je gezogen

 

want zij slurpt je op en vertelt zonder woorden waar te wandelen

 

te likken en hoe en slokt gretig ook een vinger binnen

 

wijl vier anderen de billentjes een andere mimiek aanmeten

 

na dat spel van iedere keer weer een beetje anders

 

stevent je stijve lid dan weer naar ontvangenis

 

alle plooien vervult

 

in volle geest en helder lichaam op naar een uitbarsting

 

begeleid met muziek uit rugge-en longepijpen en aurastoomstroom

 

oh wat is dat schoooooooooooon

 

uitdeinen kan dan eeuwig duren en intens verkluisterd vervulling vieren

 

binnenin, nagenieten kan beginnen

 

ommekeer, zij vanboven, alle cellen vanbuiten weer masseren

 

zodat de boodschap vanbinnen weer eens te meer duidelijk wordt

 

beminnen is concentratie en zweven, is leven en beleven

 

de oneindige samentrekkingen en uitzettingen van het ons

 

 

 

 

 

7. Afscheid van het zoeken

 

 

 

Aan mezelf en wie dit leest :

 

 

 

Het verhaal van een zoektocht naar de verschillende zinnen van het leven in zinnen beschrijven, kan je op verschillende manieren. Het verhaal van die zoekttocht hoeft zelfs niet beschreven te worden en een afscheid leidt telkenmale opnieuw nieuwe hoofdstukken in. Je kan je beperken tot het beleven van al die afleveringen in die eindeloze dagelijkse zoektocht, tot de woorden en andere ervaringen die je met mensen uitwisselt en in praktische of wezenlijke wijsheid voor jezelf en anderen probeert om te zetten. Indien je nooit in je leven de behoefte voelde groeien om ook iets met het geschreven woord uit te drukken is leven en beleven en interpreteren op zich al voldoende. 'Zoeken', al die domeinen in het leven verbinden, doe je pas wanneer de intensiteit van je leven te groot wordt.  Schrijven is niet alleen een manier om iets daarvan in een bepaalde literaire vorm uit te drukken...het kan ook tegelijk een soort meditatieoefening zijn.

 

 

 

Schrijven over een zo breed mogelijke zin van het leven of gewoon proberen uitdrukken wat het is, is niet alleen je concentreren en dieptes en hoogtes proberen aanraken, het is proberen vertolken wat ons bewustzijn is, waar het vandaan komt en hoe het in ons werkt, hoe het tussen mensen in het wezenlijke in eenieder probeert te bewegen. 

 

Om de  vraag naar het waarom van dit alles ook nog veelzijdig te kunnen beantwoorden, moet je een beetje een detective zijn, een filosofische speurneus hebben, een intuitie voor het spiritueel verbindende ontwikkelen.                                 De zoektocht naar tal van inzichten, vereist niet alleen objectieve kennis van de wetenschappen, maar het zich bekwamen in tal van subjectieve vaardigheden en talenten zoals psychologisch inzicht en vooral naast op tijd een portie theorie, vooral veel praktijk.  Tal van moeilijkheden kunnen het proces van zingeving hinderen én toch tegelijk vooruit helpen. Psychologische inzichten aanleren is bijvoorbeeld zelden of nog niet mogelijk zonder confrontaties met al die mensen die het moeilijk hebben met zaken als hebzucht, jaloezie en tal van andere angsten en negatieve emoties.  Mensen leren aanvoelen, begrijpen en vooral doorzien,je steeds bewuster willen worden van hoe de wereld in mekaar zit... is niet alleen belangrijk om met mekaar kunnen om te gaan in elke soort van relatie...het is tevens én belangrijk voor je eigen evolutie als mens én noodzakelijk om als samenleving aan een vooruitstrevend sociaal en politiek bestaan te kunnen werken.  Uitgangspunt van het theoretisch punt van dit verhaal, is, zoals ik al in tal van essays en andere literaire vormen omschreef; het feit dat alles wat 'is' een vorm heeft en energetisch geladen is...spoken bestaan dus niet...hetgeen bepaalde spirituele energieën die niet wetenschappelijk aan te tonen zijn, niet uitsluit. Het leven is een eeuwig verschijnsel, maar  hoe dat in zijn werk gaat...valt niet helemaal via wetenschappelijke criteria te benaderen...hierbij kan de kunst ons misschien helpen...voor meer filosofische en wetenschappelijke benaderingen én een artistieke inbreng om deze te ondersteunen, verwijs ik u graag door naar een aantal van de voornaamste bijdragen op een aantal blogs dienaangaande : ( zie de linken). Wil je echt mee zijn met het op een diepzinniger manier observeren van de praktijk van het leven, is het geen overbodige luxe van een inspanning te WILLEN doen op het theoretische vlak...ook de kunst die dit kan voortbrengen is hiermee gediend.

 

 

 

Het geheim van het 'al' ligt bij wijze van spreken en schrijven en aanvoelen zowel in wat het verhaal van de kosmos voor en met ons tot stand bracht op micro en macro niveau, als ook, voor wat konkreet de boom betreft, zowel in het takje als in de wortel. Je kan filosofische wijsheden chronologisch proberen duiden, maar ook vertrekken van in het persoonlijke leven zelf.  Uiteindelijk ga je een steeds bewustere manier van bestaan bereiken, waarvan de vruchten bijna onbeschrijfbaar zullen blijken in het dagelijkse en...eeuwige in dit leven als oneindig geheel.

 

Nogmaals, je kan deze intelektuele en literaire oefening ook overslaan en je gewoon concentreren op welke rol je meent te moeten spelen in het leven van anderen en in samenleving...hetgeen ook zal leiden tot inzicht in je zelf.

 

Misschien tot een volgend hoofdstuk of tot ze allen bijna weer voorlopig voltooid zijn.

 

 

 

               

 

 

 

8.Verhalen en zo meer ter illustratie

 

 

 

citaten, tips, uit te werken hints,bijzondere energie, droombeleving

 

 

 

Een training in inzicht en resistentie, is het leven.

 

Mekaar kunnen uitstaan en weten hoe met mekaar omgaan, kan je leren

 

Er zijn altijd speciale en gewone redenen waarom mensen niet met mekaar omkunnen.

 

De hele strenge winter, na lentewerk beschouwd, een echte prestatie achter de rug.

 

Geen slaaf van het geld worden en dan sterven.

 

Denk aan 'n personage uit je leven,'n biblioteek met boeken,hoofdstukken opent zich.

 

Hoe hoger de wijsheid,hoe meer intensiteit van observatie, kalmte, hoe rijper de raad.

 

Zo'n vreemd voorgevoel over anderen of jezelf, waar komt dat van ?

 

Soms onthouden we alleen de dialogen die we verkeerd interpreteerden.

 

Analyseren wat er werkelijk gebeurde, gebeurdt soms op lange termijn,achteraf.

 

Positief leren denken heeft soms eigen conflikten nodig.

 

Teveel afgedreven van waarmee je meer zou moeten bezig zijn, schaadt dat niet ?

 

Bestaan, altijd in functie van de energie die je overal achterliet,altijd weer opwekt.

 

De ziel in een biologsch huis, embryo van of transformator naar een spirituele wereld ?

 

Ratio en Logica worden nogal een verliefd op Muze,Fantasie en baren inspiratie.

 

Waarom zou een eerste indruk toch vaak zo belangrijk zijn ?

 

Heb je soms ook dat gevoel dat iets heel grappigs staat te gebeuren ?

 

Blijven doen waar je een hekel aan hebt, heeft zelden voordelen.

 

Uit vrije wil iets beslissends en ingrijpends doen, krachtig iets.

 

Als je je té goed voelt, komt de polariteit daarvan al gauw om de hoek kijken.

 

Wat gebeurdt, gebeurdt op tijd op de schaal van evolutie.

 

Ineens kan er iets totaal vergeten opnieuw opduiken ,des te beter nét je dat nodig hebt.

 

Orienteren op eigen sterkte om de eigen koers te kunnen aanhouden.

 

Je kan anderen wenken geven, het stuur van hun fiets hebben ze zelf vast.

 

Soms verbergt men info voor je, soms verberg je best zelf een beetje.

 

Kennis, rode loper voor de spiritualiteit.

 

Gewicht loslaten door lachen, observeren,douchen, bewegen,wc....

 

Heerlijk als je gedachten niet stokken en alles zomaar door je vloeit.

 

Waanzin is soms een crash van vliegen op te grote hoogte of te lang kruipen op grond

 

Afstand en samen weg afleggen, beide nodig.

 

Interactie in hoe dingen tot stand komen door mensen, opmerkelijk fenomeen.

 

Beelden die uitgroeien tot symbolen van, tekens van het zijn.

 

Intuitie staat symbool voor waar de ziel het spirituele raakt.

 

Interpretatie van gebeurtenissen en emoties en gevoelens, een levensopdracht.

 

Je innercommunicatie op punt stellen, voorwaarde voor een spirituele visie.

 

Niet uitgesproken woorden en leren luisteren zijn partners.

 

Intuïtieve en spirituele analyses raken mekaar.

 

Zoals het weer veranderen ook stemmingen door allerlei factoren.

 

Het positieve voorbereiden van momenten en hun personen dient de dialoog.

 

Een goed gevoel proberen vast houden maakt veel meer mogelijk.

 

Vragen stellen aan jezelf, aan anderen, op het hoger bewuste gericht.

 

In relaties de mogelijkheden duidelijk van de moeilijkheden onderscheiden.

 

Een zin vol woorden kan een praktische, psychologische en spirituele waarde hebben.

 

Ook woorden zijn symbolen van het dagdagelijkse tot het spirituele.

 

Ruimte en tijd, veel relatiever dan we zouden kunnnen veronderstellen.

 

Een opdracht als positieve wens in de richting van een andere aanvaarden, brengt heil.

 

Gewoon kracht vragen helpt, wanneer ze ontbreekt.

 

De genezende werking van juiste beeldvorming en inzichten,er zijn geen studies over.

 

In elke periode van je leven verwek je in waar je dan mee bezig bent.(zijn kunt)

 

Gedachteöverdracht zonder woorden wordt mogelijker bij intenser bestaan.

 

Geheel der gebeurtenissen en toestanden,onlosmakelijk met evolutie personages.

 

Het DNA,waar het verleden woont en werkt

 

Hoog inzetten om iets te bereiken, zelfs al gaat het per stap en is de top voor anderen

 

Via al die personages in je leven begrijp je het totale plaatje meer en meer of minder en minder.

 

Een zoeker naar zin is eigenlijk een detective.

 

Magisch magnetisme, duiven vinden hun weg terug zonder gps.

 

Alles als een remix van het vorige, met steeds weer meer bewustzijn en skills.

 

Dood.Als je in je eindstation voor de 'zee' afstapt en niet verder kan,ben je nog ergens.

 

Straling.Fysische,chemische,bio,denk,ziele,kunst,geestesWERELD.Straling.Eenheid.

 

Laat ons niet mekaars vulkaan zijn die ons belet van te vliegen.

 

Barst maar eens goed uit dat het over is.

 

Begrijp wie je bent en dat je voor een stuk bent wat en wie je naar hebt gezocht.

 

Het zijn is kleiner en neemt toch meer plaats in dan de groffe materie.

 

Zekerheden kunnen zo eenvoudig zijn, elk kent zijn eigen geaardheid in feite.

 

Evolutie van straling tot onze ziel en weer geest,straling. Heilige drievuldigheid.

 

Werp het dopje van een citroen in water en je ziet de zon en kringen der planeten.

 

Zijn plantenzaadjes in de lucht zich bewust waar ze naar toe moeten om te aarden ?

 

Zin en ziek hebben meer met mekaar te maken dan men denkt.

 

Leven, levens, voortdurend voorbereid.

 

Op takken van de boom van verontwaardiging kunnen scheuten van inzicht uitschieten.

 

To be or not to be, but what is to be ?

 

 

 

vervolg

 

 

 

Oppassen met aannemen van haast onmogelijke werken.

 

Ook jij bent een stuk van de oplossing.

 

Doen wat je voelt dat ok is, moment per moment.

 

Dichter bij spirituele raken is facetten van de ziel van het totale bestaan doorleven.

 

Verbinden van de eerste indruk met de voorlopig laatste...doorlopende analyses.

 

't Meeste confronterende waarheid te verwerken,grootste kans op verdringen.

 

Ongemakken zijn er niet om op anderen af te wentelen.

 

Karma zoekt altijd evenwichten tijdens dit leven zelf,we proberen het door te geven.

 

Kennen alle personages de betekenis van de stukken waarin ze spelen ?

 

Emotioneel is dit een zowel gevaarlijke als hemelse wereld.

 

Produceert onze biozielspirit niet betere stoffen om kalmte te bereiken dan pillen ?

 

Je weet maar wie je bent als je weet waar je vandaan komt.

 

Van jongsafaan weten wat voor je ligt, zo werkt het niet,al kloppen vermoedens eens.

 

Die en die ga je tegenkomen en dat en dat ervaren,geleidelijk weten waarom.

 

Dood.Uiteenvallen elementen. Straling. Genetische verbondenheid.Uitwisseling ?

 

Leven is dagelijkse voorbereiding van verbetering van het kwalitatieve bestaan.

 

Niet te doen, alle inspiratie proberen te onthouden, dat zoekt zijn wegen wel.

 

Wijsheid komt niet alleen op een top, ook bij het dalen,stijgen,rusten,bezinnen... .

 

Dromen, soms surrealistische remix, kunstwerkjes mét en zonder boodschap.

 

Mensen, op hun best als je de stukjes onopgeloste negativiteit niet merkt.

 

Aarde...hiernamaal...daarnamaals...altijd een NU is een eenvoudiger voorstelling.

 

Bestaat 'tijd' alleen voor hen die zich niet goed in hun vel voelen ?

 

Het verleden, 'heengeganen', altijd één in het repeteren (NU)van de volgende show.

 

Zowel de geletterde als de ongeletterde snappen niet alle structuren.

 

Energie is ook : uiten woorden,handelen,geloof in het mooie en goede,hoop,... .

 

Inzicht dat tot +Energie leidt,wordt gedeeld, uitgewisseld,ervaren,niet zomaar afgetapt

 

Je kan en hoeft niet iedereens leed aan te kunnen.

 

Onnodig blijven slikken en incaseren zonder te leren...ach kom nou !

 

Te dit en te dat, veelal op te lossen door TEvreden.

 

'Waar is de nacht alweer naartoe, 'denk je al eens bij het morgenlicht.

 

Elk ontwaken is een kans op een vervolg.

 

Iemand aan je zijde willen en je alleen aan jezelf intereseren...is bijna leegte.

 

In het boek van 't al is elke mens een hoofdstuk.

 

Jezelf tot leven wekken is de wortels van je angsten uittrekken en inzichten planten.

 

Machtig gevoel op momenten dat alles achter je waarachtig zin heeft gehad.

 

Vanuit de beweegredenen van velen neemt men aan het leven deel.

 

Je hebt het of je hebt het niet of nauwelijks,je kan het wel leren verwerven.Wat ?

 

De zin van het zinvolle, soms nauwelijks te achterhalen, onzin is soms duidelijker.

 

 

 

Worden is ervaren door observeren en handelen of niet handelen, door de juiste woorden of het gepaste zwijgen, door leren luisteren...heel gunstig voor alle gedachten die leiden tot juiste inzichten in functie van goede doelen tijdens het proces van interpreteren van de onevenwichten.

 

 

 

Is alles dan toch te gek voor woorden ?

 

'Relier' is zich bijvb.verbinden met het geheel van 'zijn',kerken maakten er 'religion' van.

 

Las al eens wat onthechting aan alles en veel in, de natuur wacht buiten op je.

 

Ervaren observeren, becommentariëren, los van druk der omstandigheden.Opgave !

 

 

 

Gezondheid is een onderschat geluk.

 

Wens op tijd wat veiligheid en goede dingen voor mensen om je heen.

 

Op velerlei gezichten staat geschreven dat men nog weinig fascinerends aan het leven vindt.  Nochthans, zelfs alle uitleg omtrent elke discipline van het denken, niet meegerekend, het leven is inderdaad fascinerend.

 

Hoe meer fascinatie je door hebt, hoe voorspelbaarder alles af en toe wordt, maar daarom niet minder boeiend.  Tegen de tijd dat iets uitkomt ben je alweer vergeten dat je het had aangevoeld.  Ieder heeft een eigen levensverhaal met een prehistorie...het kan jaren, een leven lang duren, voor men beseft dat de tijd tussen de houten tralies van het kinderpark en de ijzeren staven van het stervensbed vol van diepzinnige betekenissen zit.  De baby die wil leren lopen wil de wereld in, de bejaarde die onder de medicijnen de pijn en de realiteit vergeet, wil de wereld uit.  Welk een verschil tussen mensjes grootbrengen  en naar de uitgang begeleiden...en toch is het één lange, kronkelige lijn.  Soms heeft het leven ons verblijd, som sloeg, slaat het ons met verstomming.  Er is heel veel zin te vinden tussen al die onzin in het leven.  Een stuk in het leven is bepaald door voorgeschiedenissen, het zich daar van bewust worden verloopt in een aantal gelijklopende episodes die jij zelf en anderen doorlopen.  Sommige overeenkomstige punten komen bijeen, andere nauwelijks.

 

 

 

 

 

In hoeverre kunnen we onze toekomst zelf bepalen ?  Ik vroeg het me af terwijl ik de elementen voor het samenstellen van de autobiografie van mijn recentste klant doornam.

 

Notities van gesprekken met hem en geschreven literair materiaal in alle mogelijke vormen.

 

Ik mag het van hem allemaal gebruiken, maar hoe en in welke verhoudingen ?

 

"Voortijdig Testament", moet het werk heten.  Hier gaan we dan met het leven, werk en inzichten en zo meer van mijn cliënt, de 'predikant'.  Even zijn linken raadplegen  :  http://voortijdigtestament.skynetblogs.be  

 

 

 

Met licht spelen

 

Als kind in de klas, de zonnestralen tussen zo ver mogelijk gesloten oogleden tot echte stralen omvormen en in die momenten zelf alzo, door dit ritueel plechtig geloven en beloven een nieuw leven te beginnen, waar je in de ogen van volwassenen nog niets verkeerd gedaan hebt en ook in die van God, die oude man met een baard ook niet.

 

Als  misdienaar dit zelfde ritueel herhalen met het licht van de kaarsen in de kerk... .

 

Nog te vroeg om te weten dat de momenten van onvrede van volwassenen niets met zijn kinderziel te maken hadden en toekomstige gebeurtenissen een vervolg van wat voorafging.Voorafgegaan op vele domeinen, een heel aantal dingen en mensen; verhalen waarvan hij sommige nogal laattijdig te  horen kreeg. Er was het dagelijkse leven ook waar hij hard te werken had in het bedrijf van zijn ouders, kind of niet.  "Wanneer ik er nu in de helft van mijn vijfde decenium aan terugdenk, " zei hij me eens tijdens een bespreking, "valt het me op dat vele herinneringen met een object vertrekken.  Neem nu de foto van de slachtoffers van de tweede wereldoorlog in het dorp, tientallen vakjes vooral jonge mannen...indien hun geest nog bestond, dreven zij me dan om zo intens met politiek bezig te zijn daar hun vaders tijdgenoten van mijn grootvader waren ?  Of al die levenden gehoorzamend aan regimes die meestal hun graad van bewustzijn en sociale betrokkenheid reflekteren...zij misschien ?  Het leven lijkt soms op een collectiviteit van zo van die scholen vissen die bij duizenden in mekaar gevlochten zwemmen, soms individueel in koralen in alle mogelijke kleuren lijken ze gewoon rustiger te 'wandelen".  Prachtig toch dat alles een vorm heeft, zelfs datgene waarvan je zou denken dat het alleen maar 'ruimte' is, zoveel nauwelijks bekende deeltjes daarachter verscholen".

 

 

 

om het allemaal te begrijpen

 

Om het allemaal te begrijpen, zijn vele inzichten en bijvoorbeeld  professor Carl Jung zijn symboliek van de droomwereld niet voldoende.

 

Om een beetje te kunnen volgen moet je er van uitgaan dat materie en anti-materie één zijn en moet je de symboliek van het objectieve wetenschappelijke aanvoelen.

 

Spoken bestaan niet, want iets zonder vorm kan niet bestaan, wat zinloos dreigt te worden, kleiner of gelijk aan nul, neemt andere vorm aan.

 

(Zelfde principe van de bigbang, waarna straling, fotonen, atomen, moleculen, planeten...cellen, xx, celdeling, organismen... wij.)Het ei was eerst, niet de kip.

 

Al deze dingen die van het micro-niveau vertrokken en vertrekken (en eigenlijk vanuit uitwisseling met anti-materie) hebben ook macro-vormen.

 

Zo heb je niet alleen het individuele bewustzijn van een cel, maar ook van een individu, groepsbewustzijn, collectief bewustzijn...op onbewust, onderbewust, bewust nivo.

 

Zo heb je ook op sociaal vlak de reis van clans, families, stammen, feodaliteit naar moderne maatschappijen.

 

Zo heb je ook de ontwikeling van het individuele bewustzijn, niet alleen via schoolse kennis opdoen, maar ook via tal van vormen van relaties, zakelijke en andere.

 

Iedere soort relatie heeft dan weer een aantal schakeringen...die teruggaan naar vorige generaties en er voor een stuk verdere ontwikkelingen of reacties van zijn.

 

Zonder een praktisch concreet iets, bestaat geen theoretisch iets en omgekeerd is ook waar, net zowaar als er geen materie zonder anti-materie is.

 

De positief geladen protonen bijvoorbeeld zijn negatief geladen in de anti-materie.

 

Alles was straling in de beginne en eindigt bij straling...maar eindigen kan niet, omdat energie onvernietigbaar is, en andere vormen aanneemt.

 

'Is er een energie die heel de evolutie niet heeft nodig gehad om eenzelfde of vergelijkbaar bewustzijn met het onze te hebben' ?, zou men zich kunnen afvragen.

 

Daardoor kom je nogal vlug uit op het beperkende pad van de godsdiensten...die weigeren van de linken tussen wetenschappen en andere domeinen te zien.

 

Wetenschap weigert dan weer van de linken met zaken zoals telepathie te zien...terecht soms, want er bestaat veel gezweef en gezever op 's mensen evolutietocht.

 

Laten we aannemen dat al het goede dat mensen ooit deden door de levenden als straling ontvangen kan worden, indien ze zich niet emotioneel bezwaren.

 

Materie is zwaarder dan eterie (straling) en deze laatste is één in de wisselwerking ermee.

 

Het emotionele zware, zou men moeten ontgroeien en dan meer in rust door het leven gaan, maar de wegen van de genetica en de uitwerking ervan zijn ondoorgrondelijk.

 

Het kan goed zijn dat mensen die op emotioneel vlak rust gevonden hebben, deze toch nog verlaten voor het dieper begrijpen van het spirituele via het emotionele.

 

Materie en anti-materie zijn één omdat stof alleen niet kan bestaan en het spirituele ook niet zonder inhoud, zonder stoffelijke vorm kan.

 

 

 

Onze lichamen stralen het al uit, alles en iedereen is beiden een beetje, zoals een man ook vrouwelijker aanvoelen en denken heeft en omgekeerd.

 

Alles is een zoeken naar aanvulling en uitwisseling daarom, binnen de grenzen van wat mogelijk, wenselijk en dragelijk, dus mogelijk is.

 

Een eicel bijvoorbeeld, heeft een automatisme waarbij van zodra er 1 zaadcel binnen is een aantal chemische e.a. reacties gebeuren om meerdere 'bezoeken' te blokeren.

 

Omdat het fysisch en tegelijk spiritueel zo in materie en anti-materie gepland is ?

 

 

 

In welk verhalen zit je momenteel ? Hierover moet je eens goed mediteren. Wie zijn al die mensen die je van nabij of verder kent. Begin misschien bij diegenen die je meer van nabij kent. In welke verhalen zitten zij en hoe sluiten deze verhalen op de jouwe aan. Doorloop de momenten dagelijks die rust of onrust brachten in jezelf en probeer uit te vissen wat je ergert en deze ergernissen te overkomen door je in te leven in wie de andere is door dingen die je samen met hen doet. Probeer ook de angels in de levens van anderen te dedecteren. Je zal merken dat iedere diepere vraag die je je stelt in het dagelijkse leven geleidelijk, al dan niet abrupt langs dingen en mensen in de buitenwereld om, een antwoord probeert te geven. Soms zullen de verschillende delen van je ego daar verschillend op reageren en moet je hier tijdelijk een houding van onverschillig evenwicht tegenover aannemen...totdat door de kalme, rustige overwogen daad en het duidelijke spreken alles helderder wordt en je omgeving weet dat je van uit een innerlijke rustige kracht spreekt. Of je daar in dat punt kunt blijven, hangt af van de dingen die je met mensen aangaat. Sommigen hun taak is het van mensen met een te vaak verstoorde innerlijke kalmte te begeleiden...anderen hun wezenlijke ik verandert gewoon dingen door, zelfs zonder in de gewone betekenis van met mensen om te gaan. Projekteer niet te veel in de zin van 'het zal zo moeten zijn of zo moeten worden'. Alhoewel er vele dingen vast liggen, heb je ook telkens de keuze om bepaalde richtingen uit te gaan en daarmee verbonden de paden van een aantal mensen te kruisen. Veel hangt ook af van wat er in het verleden werd aangegaan en al of niet afgesloten...en dat limiteert enigszins het heden, zeker als je niet bij je innerlijke rust geraakt, vanwaar de voor jezelf meest gunstige ontwikkelingen vertrekken. Ondanks vele kritieken die je zal tegenkomen, bevindt men zich als men vanuit kalmte denkt en voelt en handelt in een voor jouzelf sterke positie. Als men zijn eigen  onvoldoende liefheeft, zijn talenten onderschat en teveel connecties van uit een verkeerd ingeschat verantwoordelijkheidsgevoel aangaat, in zware emotionele kringen blijft vastzitten, zal men niet de juiste mensen aantrekken om bij je innerlijke rust te blijven...alhoewel het dan wel de juiste mensen zijn...aangezien je je op een bepaalde frequentie van zijn bevindt. "

 

 

 

 

 

Mooi zo, we kunnen weer wat schrijven.

 

We, de complexe, maar oh zo eenvoudige eenheid van geest die dit neerpent.

 

Alles van uit het standpunt dat ook diegenen in wiens leven je verwikkeld zit, je leven voor een stuk bepalen.

 

Daarom ook die we, van de eerste zin. We zijn een telepatisch geheel van verbanden en gevoelens en inzichten die aan kwaliteit werken.

 

Met wat we al schreven namen we reuzestappen, ik, diegene die het opschreef, heeft altijd wat voorsprong en achterstand tegelijk.

 

Achterstand, qua niet altijd volledig direct de zielswereld van anderen te begrijpen, voorsprong omdat, eenmaal ik die door ervaringen begrijp, ik een grote inhaalsprong maak.

 

Voor elke nieuwe aanzet tot analyse, lijkt het als of de droomwereld van 's nachts niet genoeg is en de dag korte rustmomenten telt waar alles overwogen wordt.

 

Een soort Passing It All -PIA (een overlopen van vroegere informatie over toestanden en axioma's met de huidige fasen en mogelijke projekties naar de toekomst toe).  Voorsprong ook vooral vanwege allerlei inzichten op alle domeinen van het leven, abstrakt of concreet en de uitingen hiervan op velerlei literair en ander gebied.

 

Zie alle linken op 'voortijdig testament skynetblogs' en vertakkingen ondermeer naar fbook plus mijn tabel 'TOOLS'  hulpmiddelen van de menselijke geest.

zie http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be

 

Bovendien moet je qua spiritueel-psychologische dingen in je omgeving een aantal mensen kennen die symbolisch verwant zijn aan diegenen die de schrijfer kent.

 

Zie ook de symboliek uit het kortverhaal 'Er was dus toch leven na de dood'

 

 

 

Om de bovenstaande alinea te begrijpen, zijn al die inzichten en bijvoorbeeld  professor Carl Jung zijn symboliek van de droomwereld niet voldoende.

 

Om een beetje te kunnen volgen moet je er van uitgaan dat materie en anti-materie één zijn en moet je de symboliek van het objectieve wetenschappelijke aanvoelen.

 

Spoken bestaan niet, want iets zonder vorm kan niet bestaan, wat zinloos dreigt te worden, kleiner of gelijk aan nul, neemt andere vorm aan.

 

(Zelfde principe van de bigbang, waarna straling, fotonen, atomen, moleculen, planeten...cellen, xx, celdeling, organismen... wij.)Het ei was eerst, niet de kip.

 

Al deze dingen die van het micro-niveau vertrokken en vertrekken (en eigenlijk vanuit uitwisseling met anti-materie) hebben ook macro-vormen.

 

Zo heb je niet alleen het individuele bewustzijn van een cel, maar ook van een individu, groepsbewustzijn, collectief bewustzijn...op onbewust, onderbewust, bewust nivo.

 

Zo heb je ook op sociaal vlak de reis van clans, families, stammen, feodaliteit naar moderne maatschappijen.

 

Zo heb je ook de ontwikeling van het individuele bewustzijn, niet alleen via schoolse kennis opdoen, maar ook via tal van vormen van relaties, zakelijke en andere.

 

Iedere soort relatie heeft dan weer een aantal schakeringen...die teruggaan naar vorige generaties en er voor een stuk verdere ontwikkelingen of reacties van zijn.

 

Zonder een praktisch concreet iets, bestaat geen theoretisch iets en omgekeerd is ook waar, net zowaar als er geen materie zonder anti-materie is.

 

De positief geladen protonen bijvoorbeeld zijn negatief geladen in de anti-materie.

 

Alles was straling in de beginne en eindigt bij straling...maar eindigen kan niet, omdat energie onvernietigbaar is, en andere vormen aanneemt.

 

'Is er een energie die heel de evolutie niet heeft nodig gehad om eenzelfde of vergelijkbaar bewustzijn met het onze te hebben' ?, zou men zich kunnen afvragen.

 

Daardoor kom je nogal vlug uit op het beperkende pad van de godsdiensten...die weigeren van de linken tussen wetenschappen en andere domeinen te zien.

 

Wetenschap weigert dan weer van de linken met zaken zoals telepathie te zien...terecht soms, want er bestaat veel gezweef en gezever op 's mensen evolutietocht.

 

Laten we aannemen dat al het goede dat mensen ooit deden door de levenden als straling ontvangen kan worden, indien ze zich niet emotioneel bezwaren.

 

Materie is zwaarder dan eterie (straling) en deze laatste is één in de wisselwerking ermee.

 

Het emotionele zware, zou men moeten ontgroeien en dan meer in rust door het leven gaan, maar de wegen van de genetica en de uitwerking ervan zijn ondoorgrondelijk.

 

Het kan goed zijn dat mensen die op emotioneel vlak rust gevonden hebben, deze toch nog verlaten voor het dieper begrijpen van het spirituele via het emotionele.

 

Materie en anti-materie zijn één omdat stof alleen niet kan bestaan en het spirituele ook niet zonder inhoud, zonder stoffelijke vorm kan.

 

 

 

Onze lichamen stralen het al uit, alles en iedereen is beiden een beetje, zoals een man ook vrouwelijker aanvoelen en denken heeft en omgekeerd.

 

Alles is een zoeken naar aanvulling en uitwisseling daarom, binnen de grenzen van wat mogelijk, wenselijk en dragelijk, dus mogelijk is.

 

Een eicel bijvoorbeeld, heeft een automatisme waarbij van zodra er 1 zaadcel binnen is een aantal chemische e.a. reacties gebeuren om meerdere 'bezoeken' te blokeren.

 

Omdat het fysisch en tegelijk spiritueel zo in materie en anti-materie gepland is ?

 

 

 

In welk verhalen zit je momenteel ? Hierover moet je eens goed mediteren. Wie zijn al die mensen die je van nabij of verder kent. Begin misschien bij diegenen die je meer van nabij kent. In welke verhalen zitten zij en hoe sluiten deze verhalen op de jouwe aan. Doorloop de momenten dagelijks die rust of onrust brachten in jezelf en probeer uit te vissen wat je ergert en deze ergernissen te overkomen door je in te leven in wie de andere is door dingen die je samen met hen doet. Probeer ook de angels in de levens van anderen te dedecteren. Je zal merken dat iedere diepere vraag die je je stelt in het dagelijkse leven geleidelijk, al dan niet abrupt langs dingen en mensen in de buitenwereld om, een antwoord probeert te geven. Soms zullen de verschillende delen van je ego daar verschillend op reageren en moet je hier tijdelijk een houding van onverschillig evenwicht tegenover aannemen...totdat door de kalme, rustige overwogen daad en het duidelijke spreken alles helderder wordt en je omgeving weet dat je van uit een innerlijke rustige kracht spreekt. Of je daar in dat punt kunt blijven, hangt af van de dingen die je met mensen aangaat. Sommigen hun taak is het van mensen met een te vaak verstoorde innerlijke kalmte te begeleiden...anderen hun wezenlijke ik verandert gewoon dingen door, zelfs zonder in de gewone betekenis van met mensen om te gaan. Projekteer niet te veel in de zin van 'het zal zo moeten zijn of zo moeten worden'. Alhoewel er vele dingen vast liggen, heb je ook telkens de keuze om bepaalde richtingen uit te gaan en daarmee verbonden de paden van een aantal mensen te kruisen. Veel hangt ook af van wat er in het verleden werd aangegaan en al of niet afgesloten...en dat limiteert enigszins het heden, zeker als je niet bij je innerlijke rust geraakt, vanwaar de voor jezelf meest gunstige ontwikkelingen vertrekken. Ondanks vele kritieken die je zal tegenkomen, bevindt men zich als men vanuit kalmte denkt en voelt en handelt in een voor jouzelf sterke positie. Als men zijn eigen  onvoldoende liefheeft, zijn talenten onderschat en teveel connecties van uit een verkeerd ingeschat verantwoordelijkheidsgevoel aangaat, in zware emotionele kringen blijft vastzitten, zal men niet de juiste mensen aantrekken om bij je innerlijke rust te blijven...alhoewel het dan wel de juiste mensen zijn...aangezien je je op een bepaalde frequentie van zijn bevindt. 

 

 

 

 

 

Levens en Verbanden

 

Heb ondertussen al wel het één en ander dat voorouders en dus inclusief ik, niet begrepen, doorleefd en doorstaan en een passend vervolg gegeven. De grootouder en oudergeneratie werden in één en twee wereldoorlogen groot en het politieke begrip van die zaken heb ik bestudeerd, bediskussieerd, er over geschreven tot en met alternatieven toe en mijn generatie en de jongeren hebben een aantal kansen de dag van vandaag, om hetzelfde te doen. Ook van waar we komen en wie we zijn, zelfs mogelijke verbanden met wat energetisch van hen die ooit leefden overbleef, en hoe de menselijke geest over leven en dood heen als eenheid werkt, heb ik geschetst. Een roman schrijven om dit te verduidelijken, ach, dat is het leven zelf, niet zomaar verwoordbaar, maar in feite heb ik het via een aantal van de bovenstaande linken geprobeerd.

 

 

 

Warmte, intelekt, intuitie, liefde...zou ze zonder de straling van het verleden wel kunnen bestaan...die soort van wijsheid die van straling atomen en cellen maakte en de cel een binnenweg wees om zichzelf te vermeerderen, 'het delen', aanleerde. ? Heel dat proces, bij ieder leven wordt het vanbij de verwekking doorlopen en het leven zelf is ook een soort groei doorheen wat al was verworven.

 

 

 

Veel ingewikkelder dan al die voorouderlijke lijnen, maar simpel voor wie ze doorheeft, zijn de liefdesbanden tussen mensen, en dan meer bepaald diegenen van zij die ook lichamelijk tot mekaar komen en heel in het bijzonder, de kinderen die er uit voorkomen en de wegen die zij gaan nemen.

 

zie tekst 'er was dan toch leven na de dood' http://noemgodgewoonhetleven.skynetblogs.be

 

Duidelijkheid , U wil duidelijkheid ?

 

Allé hoor, men wil weer eens duidelijke taal. “Waarom een ander wel en ik niet “ ? Daar komt het bij emotineel verdriet vaak op  neer.  Wat men  soms al lang voorspelde in duidelijke en minder duidelijke taal, gebeurdt vaak opnieuw, ondanks een pak hele goede herinneringen, is men soms op een bepaald punt in een relatie de laffe, de bangerik, diegene die niet open genoeg is, diegene die de kunst van het niet kwetsen van anderen niet voldoende beheerst of probeert te beheersen (een relatie van welke soort dan ook, familieverband, werkverband, vriendschappen enz…) . Waar het in vele gevallen op neerkomt is gewoon het feit dat men niet voldoende past in het eigen plaatje zoals men dat voor zichzelf vooropstelt.

 

Neem alleen maar het voorbeeld van een vriendschappelijke relatie waarvan men meer verwacht; of men nu al of niet uitte dat men “van mekaar houdt”.  Vroeger was dat van heel groot belang, nu vertonen relaties meer en meer de neiging afstand van mekaar te nemen, de andere moet er wel zijn op de momenten die in het leven van anderen goed uitkomen…maar daar vallen mensen van goede wil niet eens over, U niet en ik niet…afhankelijk van de graad van vereenzaming en rechtevenredig met de problemen met nog  ‘anderen’ in iemands leven.   Mensen zouden zich wel eens kunnen afvragen of de andere al niet vaak genoeg de wens uitte niet langer als ‘living apart together’ door het leven te gaan…of die wens nu al of niet de beste optie is voor hen is een andere vraag, afhankelijk van het tegenkomen van de juiste persoon op het juiste moment, iemand die tegen alle verstandelijke argumenten in er voor kiest het leven met iemand helemaal en voltijds te delen van uit het hart.  Vaak merkt men dan na een tijd dat dat nog zo geen slechte optie was, tot er weer nieuwsoortige problemen opduiken, vaak niet eens binnen het koppel.  Gebeurtenissen en gevoelens en evolutie in dit hele spectrum is immers een ‘verbonden vaten’ iets.

 

Vaak is er al duidelijk genoeg gezegd dat men niet de man of vrouw is die de andere in zijn plannen voor ogen heeft. Men vergelijkt zijn eigen te veel met anderen en ziet daar van af, bij wijlen, zoveel is duidelijk soms, als het al niet een onderdeel is van een spelletje om de andere volledig voor zich te winnen.  Al heeft men voldoende gepraat en geschreven over al die dingen, het is op zich al een hele kunst om niet gefrustreerd te geraken als men merkt dat de andere er precies SOMS niet veel van begrepen heeft, of de energie of ervaring of aanleg of tijd te kort komt om dat op een voldoende intensieve manier allemaal aan te kunnen, dat soort inleving tussen mensen en diegenen waarmee ze in verschillende mate vertrouwelijk mee omgaan.  ‘Waarom er toch altijd weer zoveel energie insteken, ‘kan men zich afvragen.  Men zou bang kunnen worden van zich nog in te leven in  het deel ‘lijden’ van anderen…zelfs al heeft men hierover ook al heel duidelijk meermaals gecommuniceerd, de buitenwereld blijft maar van alle kanten roepen om ook dit of dat in het persoonlijke leven van dit of dat familielid, collega enz in te vullen, tegen wat men in feite zelf zou willen doen in eigenlijk.  Dan stelt zich de persoonlijke vraag : ‘is dit het lot, in hoeverre MAG men een eigen keuze hebben zonder een ander op de tenen te trappen enz…’ Maar later meer daarover.

 

Nog meer duidelijkheid ? Kan men het wel aan ? Met iemand slapen is een heillig iets en wanneer men het iemand onthoudt kunnen daar uiteenlopende redenen voor zijn.  Weinigen begrijpen dat men ook alleen maar letterlijk wil slapen met de enen wel en anderen niet, verder gaan of niet, afhankelijk in hoeverre men meedeint op wil, op de hersen –en andere golven van anderen. Men neme een fictief voorbeeld.  Men kent vijf mensen waarmee men geslapen heeft en  eventueel kan overwegen te slapen.  Neem dat er drie zijn die dat absoluut absoluut niet meer willen alhoewel men nog vriendschappelijk met hen omgaat, al ziet men ze maar een paar keer per jaar meer of gewoon eens sporadisch via internetkanalen. Twee willen eventueel wel, al weet men het van die ene waarvan het vrijen symmetrisch heel ok was niet meer, daar men koos voor een gewone hele goeie vriendschap, met veel fietsen vanaf de lente bijvoorbeeld.  Men was niet bang, men KOOS, men mocht kiezen zonder verwijten naar de kop te worden gegooid.  Men uit zelfs niet dat men ergens toch een gemis ervaart is en gaat verder. En al heeft men mekaar in een jaar niet meer gezien of bijna niet gechat…er blijft iets warm tussen mensen, dat is het ideale uitgangspunt, niet wrokkig zijn in het achteruit kijken, begrijpen waarom dingen liepen zoals ze liepen; begrijpen dat men NU op die plaats nodig is, gelukkig is zelfs, kiezen inderdaad of combineren kan ook, indien de anderen daar mee akkoord zijn…wat gewoonlijk alleen mogelijk is als de relaties tussen vrienden en vriendinnen platonisch blijven en dan nog…spelen negatieve emoties hun rol(hun soms achteraf bekeken positieve rol; maar dit is te moeilijk om zo maar uit te leggen). 

 

Duidelijkheid gevraagd ?  Wie is er eigenlijk bang van duidelijkheid kan men zich afvragen.  Voornamelijk diegenen die zich onophoudelijk met anderen vergelijken. Het is niet omdat men voor een paar mensen in zijn leven lange erotische gedichten of proza’s of essays schreef dat de lichamelijke beleving van de liefde uitsluitend daar uit kan afgemeten worden. Er zijn er voor wie men maar één gedicht schreef en die nooit een school bezochten die op liefddesgebied nog altijd goed aanvoelen al heeft men ze in tien jaar niet meer gezien Inderdaad, men heeft voorkeuren al naar gelang de sterkte van wezenlijk kunnen zijn waarin de ander zich bevindt, lichamelijke factoren, en noem maar op.  Zelfs al staan er mensen in iemands persoonlijke top drie betekent dat niet dat ze even actief zijn of waren als iemand op nummer vijf bijvoorbeeld…niet dat men ‘hitlijsten’ moet opstellen, want zo zit het ook weer niet in mekaar natuurlijk.  Al naar gelang ouderdom of al of niet een pintje op of teveel van dit of dat en te weing van zus of zo, heeft men inderdaad voorkeuren…maar bij het ouder worden wordt men toch geleidelijk aan meer weer het kind dat gewoon wil omgaan met anderen, zonder dat hele gedoe vaak om ‘waarom ik niet’.  Vaak praat je gewoon de ene keer liever met iemand anders omdat je mekaar al twintig aar door dik en dun probeert te steunen en dat soort anderen vaak met dezelfde problemen ooit waren geconfronteerd en zomeer…hoe kwam men tot een oplossing is dan de vraag die lang besproken wordt in wekelijkse of jaarlijkse afleveringen.  Maar wanneer men gevangen zit in vergelijkingen en jaloezie ziet men de dingen niet breder dan de dag zelf en een paar dingen die men dan op een chat schrijft worden dan heel eng geïnterpreteerd.  ‘Hoezo, weer geen tijd voor mij ?’.  De houding van het verongelijkte kind, product van dingen in het verleden duiken dan op, zelfs al is men heel intelektueel en volwassen en heeft men veel wijsheid en ervaring, charme en geduld, die dingen duiken dan weer op…en door eenzaamheid of roesmiddelen worden ze nog versterkt.  Iedereen is anders, praat anders, heeft andere gewoonten, doet dingen graag met en zonder licht, die dingen zijn compleet overkoombaar en zelfs leefbaar al die verschillen, goede wil en het zich inleven in anderen zetten zich daarover.  Maar er zijn dingen die dieper gaan tussen mensen inderdaad.  Het zijn geen dingen die ‘hoger staan’; het zijn geen verschillen over hoe men de kookkunst beheerst, niet zozeer verschillen over hoe men overal van humor en aanwezigheid kan genieten met andere vrienden of vriendinnen.  Iedereen heeft in meer of mindere mate al eens meegemaakt dt het zwarte beest van de afgunst de kop opsteekt, hoe leuk dingen ook mogen zijn geweest, zoals gezegd het gevolg van de eigen eenzaamheid vooral. De eigen projecties rond het heden en de toekomst worden verstoord door het vermeende gebrek aan duidelijkheid van de andere…of het niet begrijpen dat die andere gewoon tactvol met het leven van anderen wil omgaan.  Wanneer men aanvoelt dat anderen ergens eenzaam en afgunstig zijn dan lukt de dialoog er mee niet meer zo goed, men wordt bang iets te vertellen rond het geluk dat men bijvoorbeeld op uitstappen met anderen ervoer.  Zo dus, op termijn zondert men zich zo veel mogelijk af of vertelt men minder en heeft men minder te vertellen door het meer cocon gehalte dat men individueel beoefent, of als koppel vrienden of ‘lief-hebbers’.  Op de duur ervaart men minder en minder zin, afhankelijk van de dingen die er daarbuiten nog allemaal op je afkomen. Jezelf blijven goed voelen in jezelf, voorwaarde voor het optimaal omgaan met anderen is kunnen observeren wat er allemaal rondom je gebeurt. Een voorbeeld uit de politieke wereld…een arbeider die alleen begrijpt wat er in zijn bedrijf gebeurd en geen inspanning doet om de gescheidenis te begrijpen, zal worden meegzogen worden in alle aspecten van het wereldgebeuren zonder ze te snappen en maar gewoon alleen maar blijven jammeren over zijn ontslag bijvoorbeeld in plaats van de andere mogelijkheden die de samenleving te bieden heeft nog te zien.   Een ander voorbeeld, pacifisme is heel ok, maar er zijn te veel fascisten op de wereld om die zo maar hun zin te laten doen, maagdelijk en geweldloos toekijken en een niet te softe aanpak kunnen waardevolle aanvullingen zijn om een betere situatie te bereiken. Maar, net als in persoonlijke evoluties, vallen dingen niet op een romantische manier uit de lucht, progressieve partijen worden verweten in hun verleden sympathie te hebben gehad voor die of die strekking in de geschiedenis van de progressiviteit…en op de duur staat men met vijf man en een ‘paardenkop’ aan de kant van de toekomstige gebeurtenissen die door uiterst rechts dreigen te worden gekaapt terwijl een deel van links aan opslitsen lijdt.  Ook van persoonlijke relaties verlangen dat ze vlekkeloos zijn, kan ‘zware’ gevolgen hebben. Al die fenomenen kan je ook op de werkvloer of in sociale organisaties tegenkomen en voor je het weet frustreert men zich te veel en komt men zonder energie te zitten. In het eigen hokje, zoals in de hokjes waarin men ons op abstracter gebied wil in rangschikken ‘atheist of theist’, alsof dat een zaligmakend filosofisch uitganspunt zou zijn, ‘oost of west Ukrainier’ , zo worden vrienden gedeeltelijk tegenstanders, …we moeten boven die indeling uit redeneren; in al die perspectieven en tegenstellingen de eigen eigenheid en charme leren zien…maar ook die strukturen bekampen die anderen nodeloos onderdrukken.  Al eens durven aplaudiseren voor toespraken, alhoewel we het niet volledig eens zijn. Het niet ontvrienden van vrienden omdat ze openlijk stellling durven nemen.

 

Tot slot, om terug te komen op het nimmer afgewerkte item van spirituele banden die er tussen mensen bestaan, welke soort band ze ook in het verleden hadden. Kenmerkend hierbij is niet alleen die dingen die met leven en dood over de generaties heen te maken hebben, maar vooral het zich niet meer willen  opdringen in de sporen die de andere wil volgen. Niet overkitisch willen zijn naar anderen toe, samen de symboliek van gebeurtenissen leren bespreken en begrijpen, je niet te veel moeten verontschuldigen voor dit en ’t geen, gewoon aanvaarding…van het feit dat in de meeste gevallen geen mens ideaal is voor de andere, kunnen lachen met de eigen beperkingen en kwaliteiten.

Totdaar weer wat woorden die gewoonlijk ’s morgens in bed proberen vorm krijgen (een voordeel is het alleen ontwaken dan). Woorden kan men vaak alleen maar aan het papier toevertrouwen, want uitgesproken hebben soms weinigen er oor naar, alhoewel men achteraf eerst gewoonlijk gelijk krijgt, nadat men zelf de ontbrekende stadiums doorzwommen heeft. Men moet ook vermijden van teveel uit te leggen en te open te willen zijn en zich voor alles en nog wat te proberen verontschuldigen; vaak wordt openheid toch alleen maar gebruikt om de stellingenoorlogen van anderen te voeden.  

http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be   en 5 linken  

 

 

 

19:23 Gepost door co in Blog | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende